II SA/Łd 238/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-06-02
Skład orzekający: Sędzia Joanna Sekunda-Lenczewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Stowarzyszenie, które nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym i którego cele statutowe nie są związane z ochroną środowiska w kontekście danej inwestycji, posiada legitymację skargową do zaskarżenia postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Skarga Stowarzyszenia została odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ Stowarzyszenie nie wykazało posiadania legitymacji skargowej. Sąd uznał, że Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym, a postępowanie to nie wymagało udziału społeczeństwa w świetle przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W związku z tym, Stowarzyszeniu nie przysługiwała legitymacja skargowa ani na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a., ani na podstawie art. 50 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 44 § 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.Stan faktyczny
Stowarzyszenie A złożyło skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Starosty odmawiające wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Stowarzyszenie argumentowało, że naruszono jego interes prawny poprzez pominięcie wydanej decyzji środowiskowej oraz brak własnych ustaleń organu co do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Stowarzyszenie działa na rzecz ochrony środowiska. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że Stowarzyszenie nie było stroną postępowania i nie wymagało ono udziału społeczeństwa. Sąd odrzucił skargę z powodu braku legitymacji skargowej Stowarzyszenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P.
W dniu 24 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Stowarzyszenia A z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Jak wyjaśnił pełnomocnik strony skarżącej zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...][...] z dnia [...]r. odmawiające wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Starosty [...][...] z dnia [...]r. o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu Z. S. pozwolenia na budowę I Etapu inwestycji na działce siedliskowej nr 170/1, 171/5 m. L.
W odpowiedzi na wezwanie sądu do usunięcia braków skargi, pełnomocnik Stowarzyszenia wyjaśnił, że "naruszenie prawa w stosunku do Stowarzyszenia A polega w szczególności na wydaniu zaskarżonego postanowienia przez organ z pominięciem okoliczności, że w dniu [...] Wójt Gminy N. wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie budynku inwentarskiego – tuczarni < 210 DJP wraz z zapleczem socjalnym, silosami na paszę oraz niezbędną infrastrukturą" w sprawie o sygn. akt [...], dotyczącej budowy znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji na działkach nr 170/1 i 171/5, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia Starosty [...][...], w przedmiocie odmowy wstrzymania ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę I Etapu inwestycji, a także poprzez niedokonanie przez Wojewodę żadnych własnych ustaleń w przedmiocie istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, co w konsekwencji spowodowało niedostateczne wyjaśnienie podstawy faktycznej oraz prawnej zaskarżonego postanowienia, jak również doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia wyłącznie w oparciu o ustalenia Starosty [...][...], a nie w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy". Pełnomocnik dodał, iż nie bez znaczenia dla interesu prawnego strony jest fakt, iż Stowarzyszenie to organizacja społeczna, której celem statutowym jest m.in. szeroko rozumiana ochrona środowiska i przyrody, jak również działania proekologiczne w obrębie gminy Nowosolna.
Pełnomocnik oświadczył nadto, iż działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji wyjaśnił m.in., iż postanowieniem z dnia [...]r. utrzymane zostało postanowienie Starosty [...][...] z dnia [...]r. odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia A do udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę. I dalej, iż Stowarzyszenie nie posiadało przymiotu strony, a postępowanie to nie wymagało udziału społeczeństwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: ustawa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym..
Z kolei jak stanowi przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Takim przepisem jest m.in. art. 44 § 3 ustawy, w myśl którego organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.
W ocenie sądu okolicznością istotną jest, iż jak potwierdza lektura akt administracyjnych niniejszej sprawy, Stowarzyszenie A nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie. Postępowanie to nie wymagało również udziału społeczeństwa w świetle przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Z tego wniosek, że w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje legitymacja skargowa ani, na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a., ani też na podstawie art. 50 § 2 p.p.s.a. w zw. art. 44 § 3 ww. ustawy.
W powyższym zakresie sąd podziela stanowisko wywiedzione w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 237/17, gdzie w tożsamym stanie faktycznym i prawnym sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę Stowarzyszenia A. Wskazując m.in., iż w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 594/08, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Legitymacja skargowa przysługuje organizacji społecznej tylko wówczas, gdy brała ona udział w postępowaniu administracyjnym jako uczestnik na prawach strony. Musi to zatem być organizacja społeczna, która zgłosiła żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu i żądanie to zostało przez organ administracyjny uznane za uzasadnione, skutkiem czego - z mocy postanowienia organu - uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Należy więc odróżnić wniesienie skargi w cudzej sprawie przez organizację społeczną uczestniczącą w postępowaniu na prawach strony od popierania skargi przez taką organizację, ale wniesioną przez inny podmiot w celu ochrony swojego interesu prawnego. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie występuje instytucja solidarnego wniesienia skargi, albowiem każdy ze skarżących, nawet jeśli skarga wnoszona jest w jednym piśmie, reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego."
Z tych wszystkich względów na legitymację skargową w niniejszej sprawie nie ma także wpływu oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej, że działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi. Niewątpliwie brak jest podstaw prawnych by opierać legitymację skargową Stowarzyszenia na interesie prawnym przysługującym innym podmiotom.
Poza sporem jest również, że M. K.-C. i P. C., M. i A. B., B. i J. M., B. i M. S. oraz J. S. są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem to z ich wniosków zostało wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty [...][...] z dnia [...]r. i stosownie do art. 33 § p.p.s.a. przysługują im prawa strony.
Natomiast pozostałe osoby wskazane przez pełnomocnika strony skarżącej, tj.: M. i A.P., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M. nie są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego i nie przysługują im prawa strony. Osoby te nie składały własnych wniosków o wznowienie postępowania administracyjnego, o którym wyżej mowa i nie brały w nim udziału. Jak wynika natomiast wprost z art. 147 k.p.a. (zdanie drugie) wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.
Na marginesie jedynie można dodać, iż wskazanie ww. osób przez pełnomocnika Stowarzyszenia mogłoby być ewentualnie ocenione jako zgłoszenie się ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestników tego postępowania na podstawie 33 § 2 p.p.s.a. Jednakże postanowienie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie może być wydane wyłącznie w sytuacji, gdy sprawa nadaje się do merytorycznego rozpoznania przez sąd.
Wobec powyższego sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
A. P.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło