II SA/Łd 239/09

Dnia 18 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2009 roku sprawy ze skargi B.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 lutego 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie sześciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub podpisanych własnoręcznie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącego do wykazania, czy posiada uprawnienie do reprezentowania mieszkańców wsi W. podpisanych na skardze, a jeżeli tak to do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby powyższe upoważnienie – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że występuje w imieniu własnym. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 26 marca 2009 roku. Skarżący nie uzupełnił braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwane dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy przy tym wskazać, iż skarga jako pierwsze pismo w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość wymaganiom określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., a ponadto powinna zawierać elementy określone w art. 57 § 1 cyt. ustawy. Dodatkowo do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Skarżący nie uzupełnił także braków formalnych skargi poprzez złożenie sześciu jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W związku z niewykazaniem prawa reprezentacji podpisanych na skardze mieszkańców wsi W., Sąd uznał, że B.W. skargę wniósł wyłącznie we własnym imieniu. Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i braku fiskalnego w dniu 26 marca 2009 roku. Termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął zatem w dniu 2 kwietnia 2009 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie skarżącemu doręczono w trybie art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Uznać zatem należy, że skarżący został skutecznie pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. T.G.