II SA/Łd 239/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na uchwałę Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 30 października 2014r. nr LI/389/14 w sprawie uchwalenia zamiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Konstantynów Łódzki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim z dnia 30 października 2014r. nr LI/389/14 w sprawie uchwalenia zamiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Konstantynów Łódzki. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał stosowne wezwanie w tym zakresie dnia 23 kwietnia 2015r. Braki fiskalny skargi w zakreślonym terminie nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Niezbędnym warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone w dniu 23 kwietnia 2015r.. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niewykonania obowiązku. Pomimo tego ustawowy termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 7 maja 2015r., co obligowało Sąd do odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. a.bł.