II SA/Łd 240/05

Dnia 20 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Asesor WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] znak: [..] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. - Sygn. akt II SA/Łd 240 / 05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją Nr [..] z dnia [...] Wojewoda[...] , na podstawie przepisu art. 138 par. l pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania "A" Spółki z o.o. w Ł. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B Spółce z o.o. w Ł. pozwolenia na budowę obejmującego; budynek sportowo – gastronomiczny, tereny rekreacyjno – sportowe, w skład których wchodzą: boisko do badmintona, mini – golf, tor przeszkód oraz przyłącza: kanalizacji ogólnospławnej, wodociągowe, kablowe eNN, wewnętrzny układ drogowy, ogrodzenie, do realizacji na nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A 26/28 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 27 sierpnia 2004 roku inwestor – "B " Spółka z o.o. złożyła wniosek w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Ł. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku fitness klubu z częścią gastronomiczną i z programem urządzeń terenowych wraz z przyłączami i drogami wewnętrznymi oraz ogrodzeniem na nieruchomości w Ł. przy ulicy A 26/28, na działce o nr ewidencyjnym [..] Dnia [..] Prezydent Miasta Ł. decyzją Nr [..] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na przedmiotową budowę. Od powyższej decyzji pismem z dnia 29 września 2004 roku wniosła odwołanie "A" Spółka z o.o. w Ł., będąca właścicielem działki nr[..] , położonej przy ulicy A 26/28. Odwołująca się Spółka zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę dla "B" Sp. z o.o. w Ł. Wojewoda [..] w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego stwierdził konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z powodu uchybień w przedłożonej dokumentacji i nieprawidłowości w postępowaniu organu I instancji. W związku z przeprowadzonym postępowaniem organ odwoławczy decyzją Nr[...] , z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W trakcie ponownie podjętego postępowania inwestor – "B" Spółka z o.o. w Ł. dokonała zmian w projekcie budowlanym oraz uzupełniła wniosek o pozwolenie na budowę o wymagane dokumenty. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę dla projektowanej inwestycji na nieruchomości położonej przy ulicy A 26/28 w Ł. Od powyższej decyzji pismem z dnia 29 listopada 2004 roku wniosła ponownie odwołanie "A" Spółka z o.o. w Ł., będąca właścicielem działki nr 159/12 graniczącej z działką inwestora o nr 159/10. Odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] narusza uzasadniony interes "A" Spółki z o.o., jako strony postępowania, zgodnie z przepisem art. 5 ust. l pkt. 9 Prawa budowlanego oraz że planowana inwestycja ograniczy w sposób istotny wykorzystanie terenów sąsiednich zgodnie z ich charakterem. Odwołująca się podniosła również, że inwestor nie uzgodnił z właściwymi służbami ochrony środowiska sprawy wycinki drzewostanu i nie uregulował kwestii dotyczącej przekształcania i modernizacji zieleni znajdującej się na terenie objętym planowaną inwestycją. Ponadto strona odwołująca się zarzuciła inwestorowi, że posiadany przez ,,B" Spółką z o.o. tytuł prawny do nieruchomości budzi daleko uzasadnione wątpliwości, ponieważ w ocenie skarżącej to "A" Spółka z o.o. jest prawnym właścicielem działki nr 159/10. Podając, że w kwestii własności powyższej nieruchomości prowadzone jest postępowanie przez prokuraturę rejonową i postępowanie sądowe o stwierdzenie bezskuteczności nabycia przez inwestora działki nr 159/10, strona odwołująca się zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisu art. 10 par. l k.p.a. twierdząc, że organ uniemożliwił "A" Spółka z o.o. udział w postępowaniu, a w szczególności nie dał możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zgromadzonych nowych dowodów i materiałów. Dnia 7 grudnia 2004 roku strona odwołująca się wniosła uzupełnienie do odwołania podnosząc ponownie sprawę niezgodności decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] z ustaleniami wówczas obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. oraz ponownie zgłaszając niezgodność decyzji udzielającej pozwolenie na budowę z ustaleniami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy wydanej na rzecz inwestora. Organ odwoławczy rozpoznając sprawę uznał, że "A" Spółka z o.o. w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nie podniosła żadnych nowych zarzutów, a ograniczyła się do przypomnienia kwestii, które poruszane były we wcześniejszych odwołaniach. Wojewoda [...] po analizie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących nie uzyskania przez inwestora uzgodnień i opinii w sprawie zieleni występującej na terenie objętym inwestycją, w szczególności braku zgody na dokonanie wycinki drzew stwierdził, że inwestor posiada konieczne dokumenty regulujące kwestię zieleni. Mianowicie inwestor przedłożył w Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. wymaganą inwentaryzację zieleni wysokiej wraz z projektem urządzenia zieleni. Dokumenty te zostały pozytywnie zaopiniowane pod kątem wymagań ochrony zieleni miejskiej i z dniem 8 marca 2004 roku inwestor uzyskał decyzją Prezydenta Miasta Ł. zgodę na wycięcie drzew. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż inwestor w dniu 8 marca 2004 roku uzgodnił w Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. zabiegi sanitarno – pielęgnacyjne na wszystkich drzewach rosnących na nieruchomości przy ulicy A oraz zmniejszenie koron drzew rosnących od strony ulicy B. Konkludując organ odwoławczy wskazał, iż w ten sposób inwestor spełnił warunki dotyczące przekształcenia zespołów zieleni, nałożone na niego w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] W kwestii zarzutów odwołania tyczących nie wypowiedzenia się w sprawie niezgodności decyzji o warunkach zabudowy wydanej na rzecz inwestora z ówcześnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Wojewoda [..] wskazał, iż postanowieniem Nr[...] , z dnia[...] , doręczonym stronie odwołującej w dniu 15 listopada 2004 roku pouczono "A" Spółkę z o.o. o możliwości wniesienia "odrębnego podania" w tej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Odnosząc się do podważania przez stronę odwołującą się tytułu prawnego inwestora do dysponowania działką Nr 159/10 organ odwoławczy stwierdził, iż nie ma w tej kwestii wątpliwości, gdyż inwestor przedstawiając: wypis z ewidencji gruntów, poświadczony odpis księgi wieczystej Kw. Nr [...], oraz akt notarialny - Repertorium A Nr[...], przedstawił stosowne dokumenty potwierdzające jego prawo do przedmiotowej nieruchomości. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, iż jako organ architektoniczno - budowlany rozpatrujący sprawę o udzielenie pozwolenia na budowę, nie ma podstaw do wydania decyzji odmownej tylko z tego powodu, że wykazane w sposób niewadliwy prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością zostało zakwestionowane w innym postępowaniu. (vide: wyrok NSA z dnia 29 listopada1998 roku, w sprawie IV S.A. 57/97, LEX Nr 43720). Odnosząc się do zarzutu bezprawnego pozbawienia "A" Spółki z o.o. przez organ I instancji przymiotu strony, poprzez nie doręczenie pełnomocnikowi tejże strony kwestionowanej decyzji, Wojewoda [...] stwierdził, iż decyzja organu I instancji została doręczona odwołującej się Spółce w dniu 23 listopada 2004 roku, zaś w dniu 29 listopada 2004 roku pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł w ustawowo przewidzianym terminie odwołanie od powyższej decyzji. Wojewoda [...] uznał, iż powyższy zarzut strony odwołującej się jest o tyle uzasadniony, iż doręczenie zaskarżonej decyzji stronie z pominięciem jej pełnomocnika stanowi naruszenie przepisu art. 40 par. 2 k.p.a., jednakże owo naruszenie przepisu prawa nie miało wpływu na wynik sprawy. Konkludując organ odwoławczy wskazał, iż zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego będą z zasady miały sens wówczas, gdy wykaże się, iż podnoszone zarzuty natury materialnoprawnej nie mogły być przez wadliwą procedurę usunięte. (vide: wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 1996 roku w sprawie SA/Gd 1686/95, LEX Nr 27280). W trakcie ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego Wojewoda [..] stwierdził, że inwestor skorygował przedłożoną dokumentację projektową i uzupełnił ją o wymagane dokumenty. Inwestor zastosował się do uwag organu odwoławczego i dokonał wymaganych zmian w projekcie budowlanym, poprzez doprowadzenie do zgodności uzyskanej dnia 30 grudnia 2003 roku decyzji o warunkach zabudowy z przedstawionym projektem zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji. Inwestor dokonał zmian w projekcie zagospodarowania terenu poprzez rezygnację ze zbiornika na gaz wraz z przyłączem, który zamieniono na kocioł grzewczy na olej opałowy i przedłożył stosowny projekt kotłowni wraz z opisem technicznym, zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W kwestii budowy nowoprojektowanego zjazdu z ulicy B organ odwoławczy wskazał, iż inwestor legitymuje się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy Nr [...], z dnia [...], której ustalenia obejmują budowę zjazdu indywidualnego z ulicy B na działkę nr 159/10. W dniu 9 listopada 2004 roku inwestor wystąpił o udzielenie wymaganego pozwolenia na budowę tegoż zjazdu. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na przedmiotową budowę wraz z robotami towarzyszącymi. Ponadto inwestor posiada pozytywnie zaopiniowany przez Zarząd Dróg i Transportu projekt budowlany zjazdu z ulicy B oraz przedłożył wymagane przepisami prawa budowlanego oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania terenem pasa drogowego ulicy B na cele budowlane. W kwestii uchybień w części rysunkowej projektu drogowego dotyczących braku zwymiarowania wewnętrznego układu drogowego wraz z miejscami parkingowymi oraz brakiem stanowiska postojowego dla osób niepełnosprawnych, inwestor usunął powyższe nieprawidłowości uzupełniając projekt drogowy. Organ odwoławczy dalej wskazał, iż inwestor dołączył do wniosku projekt zagospodarowania działki zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] wymaganiami ochrony środowiska i przepisami techniczno – budowlanymi. Projekt został uzgodniony przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymogami ochrony przeciwpożarowej oraz zaopiniowany bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy. W ocenie organu odwoławczego zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt jest kompletny i właściwie oprawiony, został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. W związku z tym przedłożona dokumentacja projektowa spełnia obecnie wymogi przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Wojewody [...] powyższe świadczy o wywiązaniu się przez inwestora z obowiązków określonych przepisem art. 35 ust. l i 2 ustawy – Prawo budowlane, a zatem zgodnie z ust. 4 tegoż przepisu właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Wojewoda [...] nie znalazł podstaw do uchylenia skarżonej decyzji, tym bardziej wobec usunięcia przez inwestora wszystkich nieprawidłowości występujących w pierwotnej dokumentacji i spełnienia obowiązków określonych w przepisie art. 35 ust. l i 2 – Prawa budowlanego, a tym samym utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W dniu 2 lutego 2005 roku skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wywiodła "A" Spółka z o.o. w Ł. zarzucając zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej rażące naruszenie przepisu art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego i wnosząc o uchylenie obu decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu strona skarżąca podała, iż decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia[...] , Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą "B" Spółce z o.o. w Ł. pozwolenia na budowę obejmującą; budynek sportowo –gastronomiczny, na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A 26/28. W ocenie strony skarżącej ferując kwestionowane decyzje organy obu instancji naruszyły wyrażoną w przepisie art. 10 k.p.a. zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z wyrażoną w powyższym przepisie zasadą czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, ustawodawca zobowiązał organy administracji państwowej, a zatem w przedmiotowej sprawie tak Wojewodę [...] , jak i Prezydenta Miasta Ł. do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Oznacza to, że przed wydaniem decyzji strona musi mieć możliwość wypowiedzenia się o zebranym materiale i dowodach. Zdaniem skarżącej Spółki z powołanego przepisu art. 10 k.p.a. wynika, że zachowanie wymagań nie jest pozostawione do uznania organu lecz stanowi jego bezwzględny obowiązek, niezależnie od treści i wagi przeprowadzanego dowodu. Strona skarżąca wskazała dalej, iż zgodnie z powyższą zasadą organ administracyjny zobowiązany jest umożliwić stronie wypowiedzenie się co do zebranych materiałów, w stosownym terminie, przed wydaniem decyzji. W niniejszej sprawie strona postępowania "A" Sp. z o.o. nie została zawiadomiona tak przez organ I instancji, jak i przez organ odwoławczy o zebranych materiałach, dowodach oraz innych okolicznościach, które stały się podstawami faktycznymi wydania zaskarżonych decyzji. Naruszenie zagwarantowanej stronie ustawowo zasady czynnego udziału w postępowaniu stanowi kwalifikowaną wadę tego postępowania skutkującą uchyleniem decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z treścią art. 3 par. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie 1. uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji opisanych powyżej uchybień, a zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją (art. 151 p.p.s.a.). Stosownie do uregulowań ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm.), poza wyjątkami określonymi precyzyjnie w tejże ustawie, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 przywołanej powyżej ustawy). Do wniosku o pozwolenie na budowę, który inicjuje postępowanie inwestor zobowiązany jest dołączyć: 1. projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi, 2. dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 33 ust. 2 przywołanej powyżej ustawy). Powyżej wymienione elementy są składnikami koniecznymi wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Inne elementy mają charakter fakultatywny i zależą od rodzaju terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, albo od rodzaju i zakresu inwestycji. (art. 33 ust. 2 pkt 4 i ust 3 omawianej ustawy). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż wniosek o pozwolenie na budowę złożony przez inwestora zawierał powyższe elementy. Kwestie te, aczkolwiek były przedmiotem zarzutów podnoszonych w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno – budowlanej, to jednak w skardze nie zostały powtórzone. Zagadnienia te wypada jednak poddać ocenie sądu niezależnie od zakresu zarzutów skargi. Nie budzi natomiast wątpliwości, iż posadowienie planowanej inwestycji zostało dokonane w odległościach przewidzianych przez ustawę – Prawo budowlane oraz przepisy par. 12 i 13 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) i w tej kwestii nie były podnoszone przez strony jakiekolwiek zarzuty. Rozważenia wypada zapis decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...] na rzecz "B" Spółki z o.o. w Ł. Działając na podstawie przepisu art. 86 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta Ł. zatwierdzonego uchwała Rady Miejskiej Ł. Nr LVII/491/93, z dnia 2 czerwca 1993 roku (Dz. Urz. Woj. [..] Nr 6, poz. 71 ze zm.) organ ów ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji wskazując, iż zgodnie z przywołanym powyżej miejscowym planem nieruchomość, na której planowana jest inwestycja położona jest na terenach zieleni urządzonej oznaczonych na planie symbolem 18.04.03/Z.E2.10, gdzie obowiązuje całkowity zakaz przekształceń nie wynikających z działań związanych z konserwacją i modernizacją zespołów zieleni oraz gdzie dopuszcza się wyłącznie realizację obiektów związanych z obsługą tych terenów. Dalej organ wskazał, iż wszelkie działania inwestora związane z przekształceniem przestrzennym terenu należy uzgadniać ze służbami ochrony środowiska, zaś w razie uszczuplenia zasobów zieleni związanego z realizacją inwestycji obowiązuje ekwiwalentna wymiana zieleni. Ponadto organ wskazał, iż na etapie pozwolenia na budowę inwestor winien przedłożyć: inwentaryzację zieleni wysokiej, ozdobnej rosnącej na terenie planowanej inwestycji oraz koncepcję zagospodarowania terenu uwzględniającą maksymalne zachowanie starodrzewia, wraz z projektem urządzenia zieleni. Ponadto w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono, iż wyklucza się budowę kotłowni na paliwo stałe, zaś dostęp do drogi publicznej ustalono od strony ulicy B poprzez istniejący wjazd. Analizując powyższe zapisy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, które wiążące są zarówno dla inwestora jak i dla organu administracji architektoniczno – budowlanej rozpoznającego wniosek o pozwoleniu na budowę, wskazać należy, iż z punktu widzenia zabytkowego charakteru, brak jest w omawianej decyzji jakichkolwiek ograniczeń dla inwestowania na przedmiotowym terenie. Podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności związane z zabytkowym charakterem obiektów położonych na nieruchomości przy ulicy A 26/28 słusznie nie zostały uznane przez organy administracji obu instancji za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Decydujące znaczenie mają bowiem w tym zakresie postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako prawa lokalnego oraz zindywidualizowane rozstrzygnięcie kwestii zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zawarte w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z nich natomiast nie wynika zabytkowy charakter terenu planowanej inwestycji. Jednocześnie należy wskazać, iż sąd nie przekreśla zabytkowego charakteru gruntu należącego do strony skarżącej, ale przedmiotem analizy w niniejszej sprawie jest wyłącznie należąca do inwestora działka o nr 159/10 (mająca przez określony czas taki sam numer policyjny co działka strony skarżącej: A 26/28) znajdująca się na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 18.04.03/Z.E2.10. Kwestionowane przez stronę skarżącą w ramach niniejszego postępowania rozstrzygnięcia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu słusznie spotkały się z reakcją polegającą na wydaniu przez Wojewodę [..] postanowienia Nr [..] z dnia [...] zawiadamiającego o powinności wniesienia w tej sprawie odrębnego podania do właściwego organu. Z okoliczności sprawy wynika natomiast, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 31 grudnia 2003 roku nie została dotychczas zakwestionowana w sposób prawnie dopuszczalny, a zatem wiązała organy architektoniczno – budowlane podczas ferowania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Nie budzi wątpliwości poprawność decyzji organu odwoławczego Nr [..] z dnia [...], wydanej w następstwie odwołania strony skarżącej. Przyczyny, dla których została wówczas uchylona decyzja organu I instancji, zostały przekonująco zaprezentowane, a co więcej, przed wydaniem przez organ I instancji decyzji, w następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy, błędy wniosku o pozwolenie na budowę zostały przez inwestora usunięte. W szczególności inwestor uzyskał – niezależną od kwestionowanej w niniejszym postępowaniu – decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zjazdu indywidualnego na teren działki o nr 159/10, która to decyzja poprzedzona została decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla tejże inwestycji. Ponadto inwestor zrezygnował z budowy instalacji zbiornikowej na gaz płynny, na co nie opiewała decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia[...], a w miejsce kotłowni gazowej przewidział w projekcie kotłownię olejową, której realizacja pozostaje w zgodzie z warunkami określonymi w przywołanej powyżej decyzji z dnia[...]. Niezależnie od usunięcia wadliwości projektu wytkniętych przez Wojewodę [...] w decyzji z dnia[...], inwestor przy ponownym rozpoznaniu sprawy załączył do wniosku o pozwolenie na budowę wymaganą decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...],: inwentaryzację zieleni wysokiej oraz uzgodnienia zabiegów sanitarno – pielęgnacyjnych na wszystkich drzewach na terenie planowanej inwestycji, a także decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]o pozwoleniu na wycięcie określonych drzew na tym terenie. Ponadto inwestor wyeliminował z projektu uchybienia dotyczące wewnętrznego układu drogowego, w tym braku stanowiska parkingowego dla osób niepełnosprawnych. Nie trafny okazał się również zarzut strony skarżącej podnoszony w toku postępowania administracyjnego, iż inwestor nie legitymuje się tytułem prawnym do nieruchomości niezbędnym do prowadzenia na niej robót budowlanych. W tym zakresie organy dysponowały dokumentem w postaci poświadczonego odpisu księgi wieczystej Kw. Nr [...] urządzonej dla nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A 26/28, działka nr 159/10, prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Ł. Śródmieścia w Ł. Ponadto strona skarżąca oświadczyła, iż dotychczas nie zakwestionowała przed sądem powszechnym prawa inwestora do przedmiotowej nieruchomości. Bezzasadny okazał się również zarzut strony skarżącej tyczący rozpoczęcia przez inwestora prac budowlanych przed ustatecznieniem się decyzji o pozwoleniu na budowę. Czynności wyjaśniające przeprowadzone dla wykazania powyższej okoliczności przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł nie przyniosły potwierdzenia powyższego zarzutu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia uzasadnionego interesu skarżącej Spółki poprzez wydanie kwestionowanej decyzji wskazać wypada, iż sąd nie dopatrzył się jakiego rodzaju interes strony skarżącej został naruszony wydaną decyzją, zaś strona skarżąca w składanych pismach nigdy nie wyartykułowała w czym upatruje naruszenia własnego interesu. Miarodajny w tym zakresie przepis art. 5 usta. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane stanowi, iż obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno – budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Z analizy planowanych zamierzeń inwestycyjnych nie sposób wyprowadzić wniosku, iż budynek sportowo – gastronomiczny wraz z terenem rekreacyjno – sportowym – znajdujący się w przewidzianej przez prawo odległości od granicy działki – może oddziaływać na teren sąsiedniej nieruchomości, powodując naruszenie interesów podmiotu terenem tym władających. Jeśli natomiast weźmie się pod uwagę, iż na terenie sąsiedniej nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza zgodna z przedmiotem działalności skarżącej Spółki, to nie sposób doszukać się jakiego rodzaju interesy mogłyby ulec naruszeniu w następstwie realizacji inwestycji. Podobnie strona skarżąca, posługując się zarzutem ograniczenia możliwości wykorzystania należących do niej terenów zgodnie z ich przeznaczeniem, w następstwie realizacji przedmiotowej inwestycji, zaniechała przedstawienia własnych planów inwestycyjnych dotyczących należącej do niej nieruchomości. W takiej zaś sytuacji zarzutu ograniczenia możliwości wykorzystania własnych terenów nie można uwzględnić w jakimkolwiek zakresie, bowiem tylko realne plany inwestycyjny strony skarżącej mogłyby podlegać ocenie w ramach tego zarzutu. Ponadto – co nie jest dyskusyjne w niniejszej sprawie – inwestor zaplanował lokalizację wznoszonych obiektów w przewidzianej przez prawo odległości od granicy działki. Nie można więc twierdzić, iż w jakimkolwiek zakresie ogranicza stronę skarżącą w jej przyszłych planach inwestycyjnych. Konkludując wskazać wypada, iż stanowisko organów administracji, które nie uwzględniło powyższych zarzutów w prowadzonym postępowaniu, zasługuje na aprobatę. Strona skarżąca podnosi, iż organy administracji naruszyły wobec niej przepis art. 10 k.p.a. stanowiący, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Istota powyższej zasady postępowania administracyjnego wyraża się w tym, iż organ administracji obowiązany jest zapewnić stronom czynny udział w każdym studium postępowania. W ocenie sądu w niniejszej sprawie organy w sposób należyty ów czynny udział zapewniły stronom. Nie bez znaczenia jest tutaj okoliczność, iż zaskarżona do sądu decyzja wydana została w następstwie uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. W istocie więc w niniejszej sprawie jest to czwarta kolejna decyzja. Wydaje się zatem, iż nie można twierdzić zasadnie, że jakiś element postępowania nie był znany stronom. Zresztą strona skarżąca nie podnosi nawet takiej okoliczności. Skoro zaś znany był uczestnikom postępowania stan sprawy na poszczególnych jej etapach, to niezasadny jest zarzut stawiany organom, iż naruszyły one zasadę czynnego udziału stron w każdym stadium postępowania. Wszak przepis art.10 k.p.a. stanowi o tym, iż organ administracji winien "umożliwić" stronom określone zachowanie. Ponadto strona skarżąca nie powołuje się na występowanie w sprawie okoliczności, które wskazywałyby na to, iż organy administracji przed wydaniem decyzji uniemożliwiły stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Mając natomiast na uwadze, iż strona skarżąca przez cały czas postępowania była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika należy dojść do przekonania, iż strona ta należycie rozumiała znaczenie czynnego udziału w postępowaniu i wagę ewentualnych przeszkód w zapoznaniu się czy komentowaniu wyników postępowania. Z tych wszystkich względów nie znajdując podstaw do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji orzeczono jak powyżej (art. 151 p.p.s.a.).