II SA/Łd 241/17

Dnia 11 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wykonanej budowli p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P. G. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wykonanej budowli. W skardze pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku przez organ pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, przy jednoczesnym braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, istnieje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonanie bowiem rozbiórki na podstawie decyzji obarczonej wieloma wadami może spowodować nieodwracalne skutki. Postanowieniem z dnia [...] roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Jednocześnie wyjaśnić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w powołanym przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić przy tym należy, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wykonanej budowli. Niemniej w uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał jedynie ogólnie, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, przy jednoczesnym braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, istnieje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bliżej nie precyzując na czym miałby one polegać w niniejszej sprawie. Tymczasem, aby skutecznie dochodzić wstrzymania wykonania decyzji skarżący powinien był wykazać, na czym w analizowanej sprawie miałby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub na czym miałyby polegać trudności w odwróceniu skutków wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji. W tym kontekście nie sposób za organem nie zauważyć, że w niniejszej sprawie konstrukcja obiektu zbudowanego z sześciu kontenerów (3 rzędy po dwa ustawione na sobie kontenery), zadaszenia i wrót, umożliwia stosunkowo łatwą ich rozbiórkę, a w razie konieczności odbudowę. Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnik skarżącego w argumentacji przywołanej w uzasadnieniu wniosku nie wskazał żadnych okoliczności pozwalających na ustalenie stanu majątkowego skarżącego, wysokości i rodzaju zobowiązań, kosztów utrzymania i realnego wpływu ewentualnego ubytku finansowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji na jego dalszą egzystencję. Tymczasem dopiero wiarygodne, poparte dokumentami źródłowymi przedstawienie aktualnej sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego pozwoliłoby ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę, czy też trudne do odwrócenia skutki, w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiście Sąd, dokonując oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, ma obowiązek wziąć pod uwagę okoliczności sprawy wynikające z akt, ale to nie zwalnia wnioskodawcy z przedstawienia argumentacji na poparcie złożonego wniosku, która nie może się ograniczać do ogólnikowych twierdzeń dotyczących wyrządzenia mu szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę powyższe, należało zatem uznać, że wnioskodawca nie wykazał, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżącego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. A. P.