II SA/Łd 253/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i M.T. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie rurociągu tłocznego odprowadzającego ścieki z oczyszczalni miejskiej do zlewni rzeki W. postanawia - odrzucić skargę M. T. P.. J. P. i M. T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie rurociągu tłocznego odprowadzającego ścieki z oczyszczalni miejskiej do zlewni rzeki W.. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona w imieniu skarżącego przez M. F. P., który nie dołączył do niej pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 14 marca 2012r. został on wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Stosowne wezwanie doręczono M. F. P. w dniu 22 marca 2012r., lecz pomimo upływu zakreślonego w nim terminu, nie złożył on pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tej sytuacji zarządzeniami z dnia 23 maja 2012r. wezwano skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, podpisania skargi oraz nadesłania 10 odpisów skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do usunięcia wskazanych braków skargi doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2012r. Zakreślony w zarządzeniach z dnia 23 maja 2012r. termin upłynął więc w dniu 6 czerwca 2012r. (w środę). Skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu i nie usunął pozostałych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, podlega ona odrzuceniu przez sąd (220 § 3 p.p.s.a.). Uchybienie przez skarżącego siedmiodniowemu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi obliguje zatem Sąd do jej odrzucenia. Okoliczność, że J. P. na podstawie postanowienia z dnia 10 kwietnia 2012r. została zwolniona od kosztów sądowych nie ma znaczenia dla obowiązku skarżącego, któremu prawo pomocy w tym zakresie nie zostało przyznane. Nie budzi bowiem wątpliwości, że prawo pomocy ma charakter osobisty i dotyczy wyłącznie osoby, której zostało ono przyznane. Jest to konsekwencją przyznawania tego prawa na podstawie przesłanek, które dotyczą bezpośrednio strony ubiegającej się o jego przyznanie, jej sytuacji materialnej i osobistej. Z kolei w myśl z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Bezskuteczny upływ siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje zatem sąd do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym wskazać w tym miejscu należy, iż zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Wyjątek od tej zasady określa art. 46 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Z akt sprawy nie wynika jednakże, aby sytuacja o jakiej mowa w tym przepisie, miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący zobowiązany był usunąć ten brak skargi poprzez jej podpisanie. M. F. P., który wniósł w jego imieniu skargę, nie złożył bowiem pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 14 marca 2012r. terminu pełnomocnictwa obejmującego postępowanie sądowoadministracyjne, wobec czego z mocy art. 44 § 2 p.p.s.a. należało pominąć tę czynność procesową. W tym miejscu należy dodać, że w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. M. F. P. zobowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem skarżącego lub jego wierzytelny odpis. Wskazać także trzeba, że stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ (art. 32 p.p.s.a.). Przy czym uprawnienia strony przysługują też uczestnikom postępowania (art. 12 i art. 33 § 1 p.p.s.a.). Niewątpliwie skarga jest pismem, której odpisy należy doręczyć również uczestnikom postępowania. Z akt administracyjnych wynika, że w postępowaniu administracyjnym, w którym została wydana zaskarżona decyzja, oprócz skarżącego w charakterze uczestników postępowania brały udział również inne osoby. W związku z tym, w myśl powołanych przepisów, w stosunku do tych uczestników postępowania zachodziła konieczność doręczenia odpisów wniesionej skargi. Złożenie przez pełnomocnika J. P. 10 odpisów skargi, które nie zawierały jednakże podpisu skarżącego, oznacza, iż skarżący braku tego nie usunął. W skierowanym do skarżącego wezwaniu do wykonania zarządzenia z dnia 23 maja 2012r. zaś wskazano, że odpisy te winny być podpisane przez wszystkich skarżących. W tym stanie rzeczy, wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia wskazanych wyżej braków skargi, stosownie do 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. a.tp.