II SA/Łd 254/10

Dnia 3 marca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu D.K., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A, kwotę łączną 519,40 (pięćset dziewiętnaście 40/100) złotych, obejmującą kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złote, zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej oraz kwotę 76,60 (siedemdziesiąt sześć 60/100) złotych z tytułu udokumentowanych wydatków i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu D.K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. lf II SA/Łd 254/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r., I OSK 1712/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2010 r., II SA/Łd 254/10, oddalającego skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych. Pismem z dnia 7 lutego 2011 r. radca prawny D.K., ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, wniósł o przyznanie mu kwoty 1107 zł brutto (900 zł netto) tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (sporządzenie skargi kasacyjnej z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym), nieopłaconej w całości ani w części, a także o zwrot kwoty 76,60 zł z tytułu poniesionych wydatków (biletów kolejowych). Referendarz sądowy zważył, co następuje. Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1/ opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2 / niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W myśl zaś § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1/ w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2/ w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Przedmiotem niniejszej sprawy były świadczenia rodzinne, dlatego też stawka minimalna, o której jest mowa w ww. przepisach, wynosiła w I instancji 240 zł (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c). Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2010 r. oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 3 lutego 2011 r. Wobec faktu, że pełnomocnik został ustanowiony po wydaniu wyroku I instancji zastosowanie w sprawie będzie miał przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, ustalający stawkę za wykonaną pomoc prawną na kwotę 240 zł (100% stawki minimalnej), powiększoną o podatek VAT. Uwzględniając zaś włożony nakład pracy radcy prawnego (m.in. konieczność sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej), uzasadnione jest podwyższenie tej kwoty do wysokości 150% stawki minimalnej, a więc do 360 zł netto (442,80 zł brutto). Uzasadnione jest również żądanie zwrotu kosztów poniesionych przez radcę prawnego na zakup biletów kolejowych, w związku z udziałem pełnomocnika w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem referendarz sądowy nie mógł przyznać kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w żądanej we wniosku pełnomocnika z dnia 7 lutego 2011 r. wysokości 900 zł netto, wysokość ta bowiem nie ma żadnych podstaw w powołanych przepisach. Analiza § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a)-c) wykazuje, że przepis ten przewiduje odpowiednie stawki bądź za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bądź za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Za inne czynności radcy prawnego, podejmowane w tym stadium postępowania sądowego, przepisy § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a)-c) nie ustalają stawek minimalnych. Oznacza to, że w wypadku owych innych czynności radcy prawnego brak będzie normatywnych podstaw do określenia niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego w sposób określony w art. 205 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W rezultacie uznać należy, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, o których mowa w art. 204 pkt 2 oraz w art. 205 § 2 p.p.s.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2004 r., FSK 93/04, M.Podat. 2004/12/50) Zatem stosownie do przepisu § 15 pkt 1 i 2 w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, oraz na podstawie art. 205 § 2, w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf