II SA/Łd 254/10

Dnia 11 czerwca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. AG II SA/Łd 254/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych. W dniu 7 czerwca 2010 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowych formularzach oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz trojgiem dzieci. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu zatrudnienia w łącznej wysokości 4.115 złotych (3.030 netto). Posiadają dom o powierzchni 70 m kw. oraz oddaną w dzierżawę nieruchomość rolną, która nie przynosi dochodów. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż spłaca kredyt hipoteczny, którego miesięczna rata kształtuje się na poziomie ok. 460 złotych (do 2032 r.) Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że analiza okoliczności przedstawionych przez wnioskodawczynię w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, w ocenie Referendarza sądowego, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na uwadze należy mieć fakt bowiem, iż co prawda małżonkowie osiągają regularne dochody ze stosunków pracy w łącznej wysokości 4.115 złotych, jednak kwota ta musi zaspokoić potrzeby związane z utrzymaniem pięcioosobowej rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG