II SA/Łd 254/20

Dnia 24 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska - Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i T. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] numer [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. a.bł. A. i T. G. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] numer [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący uiścili kwotę 200 złotych tytułem wpisu sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2020 r., skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2019., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencje nieuiszczenia wpisu od skargi do sądu określa art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 marca 2020 r., skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie zostało wysłane każdemu ze skarżących na adres w Ł., przy ul. A. Oba pisma odebrała A. G. w dniu 27 marca 2020 r. Należy w tym miejscu zauważyć, że w myśl art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dodanego do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. – w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. W związku z tym, iż stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., przyjąć należy, że od tej daty z mocy prawa nastąpił skutek wynikający z tej normy prawnej. Zgodnie natomiast z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r., poz. 875) – dalej "ustawa zmieniająca", z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15zzr i art. 15zzs ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r. Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej, następuje od dnia 24 maja 2020 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r., a zakończyłby w dniu 30 maja 2020 r., tj. w sobotę, jednakże zgodnie z zasadami obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego upływ nastąpił w dniu 1 czerwca 2020 r. (tj. w poniedziałek). Zgodnie bowiem z treścią art. 83 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarżący nie uiścili uzupełniającego wpisu w wyznaczonym terminie, zatem sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.bł.