II SA/Łd 255/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. i J. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. W. i J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] znak:[...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 255/10 UZASADNIENIE W dniu 20 lutego 2010r. T. W. i J.W. złożyli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2010r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na zasadność wniosku strona podniosła, iż realizacja planowanej inwestycji w granicy działek obniży wartość materialną nieruchomości skarżących i walory estetyczne. Zwróciła uwagę, iż przy niewielkiej szerokości działki realizacja inwestycji spowoduje, że znajdzie się ona w swego rodzaju tunelu. Strona wskazała dodatkowo szereg argumentów związanych z merytoryczną poprawnością zaskarżonej decyzji i przeprowadziła analizę konsekwencji powstałych na skutek ewentualnych rozstrzygnięć Sądu. Powołując się na orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych skarżący wskazali m.in., iż "nie ulega wątpliwości, że realizacja planowanej inwestycji w granicy z nieruchomością skarżących grozi wyrządzeniem znacznych szkód na ich terenie polegających na uniemożliwieniu korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób oraz narażeniu na uciążliwości związane z prowadzonymi pracami budowlanymi, a w dalszej perspektywie na spadku wartości nieruchomości. Podkreślić należy, że rozbudowa istniejącego budynku w granicy z działką sąsiednią spowoduje powstanie skutków, które jakkolwiek będą możliwe do usunięcia, to jednak przyczynią się do pogorszenia sytuacji skarżących". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 §3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wywieść należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, sygn.akt FZ 138/04, niepubl.). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie oznacza bowiem, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Również wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy i analizując argumentację wniosku skarżących stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnili istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Nie uprawdopodobnili, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się bowiem do konkretnych zdarzeń, okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Strona skarżąca nie wskazała na czym miałoby polegać ograniczenie możliwości korzystania z jej nieruchomości w związku z budową w granicy działek. Również stwierdzenie o spadku wartości nieruchomości nie znajduje odzwierciedlenia w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani tym bardziej w aktach administracyjnych sprawy. Nie przemawia na korzyść skarżących argument o uciążliwościach związanych z prowadzonymi pracami budowlanymi. Jest rzeczą powszechną, iż prowadzenie prac budowlanych polegających na wznoszeniu obiektu budowlanego, zasadniczo bez względu na jego rozmiary, jest uciążliwe dla mieszkańców działek znajdujących się w otoczeniu działki inwestycyjnej. Stan taki jest konsekwencją prowadzonych prac, niewątpliwie towarzyszyło również pracom budowlanym prowadzonym przez skarżących. Mając na uwadze, iż argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji po części dotyczy zasadności skargi, wyjaśnić trzeba, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od merytorycznej poprawności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar