II SA/Łd 255/22

Dnia 13 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2022 roku sprawy ze skargi A. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 marca 2018 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 477/17 ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. dc Wyrokiem z 20 marca 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 477/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego. Powyższy wyrok uzyskał przymiot prawomocności w dniu 10 lipca 2018 r. Pismem z 21 marca 2022 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego 25 marca 2022 r. A.B. reprezentowana przez T. K. zwróciła się do tutejszego Sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wspomnianym wyżej wyrokiem z uwagi ujawnienie nowych okoliczności w sprawie, wynikających z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z 21 maja 2018 r. (zaświadczenia o zgłoszeniu do obowiązkowych ubezpieczeń wydanego na prośbę osoby zainteresowanej). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 30 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącej będący adwokatem został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania (art. 58 § 1 pkt 3, art. 280 § 2 w związku z art. 279 p.p.s.a.) przez: a) złożenie pełnomocnictwa procesowego dla T. K. lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi bądź podpisanie skargi przez samą skarżącą lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza bądź podpisanie skargi przez pełnomocnika skarżącej – adw. M. L. lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza; b) złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem; c) wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania; d) wskazanie zakresu żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia; e) wskazanie numeru PESEL skarżącej. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 13 kwietnia 2022 r. Odpowiadając pismem z 19 kwietnia 2022 r. na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej podał numer PESEL skarżącej, przedłożył egzemplarz skargi podpisany przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu wraz z jej odpisem; wskazał, że skarżąca zachowała trzymiesięczny termin przewidziany w art. 277 p.p.s.a. – liczony od dowiedzenia się o podstawie wznowienia – do wniesienia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania z dnia 21 marca 2022 r. Pełnomocnik wskazał ponadto, że skarżąca domaga się uchylenia wszystkich prawomocnych orzeczeń dotyczących tej sprawy i przekazania jej do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Przesłanki wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem unormowane zostały w przepisach art. 270 - art. 285 działu VII zatytułowanego "Wznowienie postępowania" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a"). Stosownie do treści art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Jak wynika z art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (§ 2). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (§ 2a). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego (§ 3). Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: pkt 1 - orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; pkt 2 - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art. 275 p.p.s.a.). Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 (art. 276 p.p.s.a.). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.). Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 280 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Wyjaśnić wobec tego trzeba, że badanie, o którym mowa w art. 280 p.p.s.a., nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze i dlatego badanie to następuje na posiedzeniu niejawnym (zob. M. Jędrzejewska [w:] T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2001, s. 793). W rozpatrywanej sprawie A.B. domaga się wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 477/17, zakończonej prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z 20 marca 2018 r. oddalającym jej skargę na decyzję Kolegium w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego. Jednakże na podstawie treści skargi nie jest możliwe ustalenie jakichkolwiek okoliczności świadczących o zachowaniu przewidzianego w art. 277 p.p.s.a. terminu do złożenia skargi o wznowienie postepowania. Co istotne także pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania Sądu i prawidłowego pouczenia o ewentualnych skutkach uchylenia się od wykonania zarządzenia z 30 marca 2022 r. poza lakonicznym stwierdzeniem, że skarżąca dochowała trzymiesięczny termin przewidziany w art. 277 p.p.s.a., nie sprecyzował bliżej okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Obowiązek uprawdopodobnienia zachowania tego terminu ciążył na skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Łd 477/17 została wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu liczonego do dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie. dc