II SA/Łd 26/06

Dnia 3 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. W dniu 5 września 2005 r. R. S. złożył do organu I instancji wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 104, art. 108 ust.1 K.p.a., art.16 i art. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228,poz. 2255 ze zm.), Prezydent Miasta Ł., po rozpatrzeniu wniosku R. S. orzekł o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 144,00 zł miesięcznie na okres od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 października 2007 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż wnioskodawca spełnia określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych przesłanki do przyznania wyżej wymienionego świadczenia. Od powyższej decyzji pismem z dnia 24 października 2005 r. R. S. wniósł odwołanie. W treści pisma domagał się przyznania prawa do zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od dnia 18 czerwca 2004 r. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ II instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych - prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. A zatem, zdaniem organu odwoławczego, jedynie data złożenia wniosku do organu I instancji, ma znaczenie dla ustalenia początku okresu pobierania świadczeń rodzinnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. S. wskazał na przewlekłość postępowania przed komisją lekarską, która spowodowała, że nie mógł wcześniej złożyć wniosku z kompletem dokumentów. W jego ocenie, zasiłek pielęgnacyjny przysługuje mu od dnia 18 czerwca 2004 roku, czyli od dnia stwierdzenia przez orzecznika ZUS niezdolności do pracy oraz samodzielnej egzystencji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ). Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w dacie ich wydania. Zgodnie z powołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisem art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228,poz. 2255 ze zm.), prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku pielęgnacyjnego wraz z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS w dniu [...] i oświadczył na piśmie, że jest to jego pierwszy wniosek o przyznanie tego świadczenia, gdyż nigdy przedtem zasiłku pielęgnacyjnego nie pobierał. Orzeczenie organu I instancji było zatem pierwszym orzeczeniem przyznającym skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny, zaś organ zobligowany dyspozycją wskazanego powyżej przepisu ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie mógł ustalić prawa do zasiłku pielęgnacyjnego za okres poprzedzający złożenie wniosku. Nie zachodziła bowiem sytuacja, o której stanowi art. 24 ust. 3 a, tj. utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności. W tym stanie rzeczy powołana przez skarżącego okoliczność ustalenia w orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS daty jego całkowitej niezdolności do samodzielnej egzystencji na dzień 18 czerwca 2004 r. oraz przewlekłości postępowania, które toczyło się w ZUS, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia złożonego wniosku. W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko SKO, że organ I instancji nie mógł przyznać skarżącemu wyrównania zasiłku pielęgnacyjnego za okres od dnia 18 czerwca 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2005 r. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.