II SA/Łd 26/09

Dnia 28 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. LF II SA/Łd 26/09 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wraz z wnioskiem o uzasadnienie wyroku skarżąca zwróciła się o stanowienie jej adwokata. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach A.W. prowadzi gospodarstwo domowe wraz mężem M.W. oraz 8-letnim synem M.W. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie stać jej na wynajęcie adwokata, a chciałaby złożyć skargę kasacyjna od wyroku. Podała, że rodzina utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia M.W. w wysokości 1476 zł brutto oraz zasiłku pielęgnacyjnego przyznanego na syna w kwocie 153 zł. Skarżąca wykazała majątek w postaci 60-metropwego domu i gospodarstwa rolnego o powierzchni 14,16 ha, wyjaśniając jednak, że zostało ono wydzierżawione bratu męża, i jej rodzina nie uzyskuje z gospodarstwa żadnego dochodu. Wskazała również, że M.W. cierpi na cukrzycę typu I, jak również nietolerancję laktozy. Znajduje się pod stałą opieką poradni diabetologicznej i gastroenterologicznej. Wiąże się to z dodatkowymi kosztami dojazdu do lekarzy w Łodzi. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radca prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżąca z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata. Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów. Na uwadze należało mieć fakt, iż skarżąca ponosi koszty związane z chorobą swojego 8-letniego syna. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. LF