II SA/Łd 260/07

Dnia 20 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie z udziałem M.S. następcy prawnego zmarłej skarżącej L.S. Pismem z 16 marca 2007 r. M.S. cofnął skargę w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.