II SA/Łd 266/12

Dnia 5 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2012 roku wniosku M. S. i K. S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 czerwca 2012 roku w sprawie ze skargi M. S. i K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 czerwca 2012 roku, sygn. akt II SA/Łd 266/12 w ten sposób, że po punkcie 2 wyroku dodaje pkt 3 w brzmieniu: "stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku". Decyzją z dnia [...] r., nr [...] (znak: [...]), Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A S.A. w P. pozwolenia na przebudowę stacji paliw, znajdującej się na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...], położonych w Z., przy ul. Ł. nr [...]: 1. uchylił w całości znajdujący się w załączniku do decyzji, rysunek Nr 1 – projekt zagospodarowania terenu opracowany w styczniu 2007r. – i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylonego nowego rysunku Nr 1 – projekt zagospodarowania terenu, opracowanego w listopadzie 2011r.; 2. w pozostałej części zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. S. i K. S. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Pismem z dnia 9 lipca 2012r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż do czasu uprawomocnienia się wyroku z dnia 12 czerwca 2012r. inwestycja będzie systematycznie realizowana. Zarządzeniem sędziego z dnia 23 lipca 2012r. ww. pismo skarżących zostało potraktowane, jako wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 12 czerwca 2012r. w zakresie orzeczenia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od ogłoszenia wyroku zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisu ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Zgodnie natomiast z art. 152 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku, w zakresie określenia, że zaskarżony akt nie może być wykonany ma charakter tymczasowy, ponieważ kształtuje sytuację stron w okresie po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji do czasu dopóki wyrok ten nie jest prawomocny. Zasadniczy sens tego przepisu jest taki, że celem wstrzymania wykonania aktu w razie uwzględnienia skargi jest ukształtowanie stosunków prawnych na okres, w którym wyrok nie jest prawomocny. Zgodnie z przeważającymi poglądami wyrażonymi zarówno w piśmiennictwie (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2012, s. 394-396; Andrzej Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 400-401), jak i orzecznictwie (por. np. wyrok z dnia 28 kwietnia 2010r., sygn. akt I FSK 712/09 i z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1390/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), a które zasługują na aprobatę, rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 152 P.p.s.a. stanowi obligatoryjny element każdego wyroku uwzględniającego skargę. W art. 152 P.p.s.a. chodzi bowiem o wykonalność aktu lub czynności w szerokim znaczeniu. Stwierdzenie przez sąd, że zaskarżony akt lub czynność nie podlegają wykonaniu, oznacza, że ten akt lub czynność nie wywołuje skutków prawnych, od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uwzględniający skargę nie jest jeszcze prawomocny (por. wyrok z 29 lipca 2004r., sygn. akt OSK 591/04, publ. ONSAi WSA 2004, nr 2, poz. 32 z glosą Z. Kmieciaka, pub;. OSP z 2005r., nr 4, poz. 50). W takim szerokim ujęciu uregulowanie art. 152 P.p.s.a. ma zatem zabezpieczyć stronę, której skarga została uwzględniona przed negatywnymi skutkami zastosowania się przez organ do treści zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, przed uprawomocnieniem się wyroku sądu. Skoro wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 czerwca 2012r. nie jest prawomocny, to nie wywołuje on jeszcze skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji Wojewody [...], która niewątpliwie posiada walor wykonalności. Z tego względu niezbędne jest, aby Sąd określił w wyroku eliminującym ww. decyzję z obrotu prawnego, że uchylone rozstrzygnięcie organu II instancji akt nie podlega wykonaniu, do czasu uprawomocnienia się tego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie przepisu art. 157 § 1 i § 3 w związku z art. 152 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Powyższego stanowiska nie deprecjonuje wniosek uczestnika postępowania A. S.A. w P. zmierzający do ustalenia kaucji, w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro wniosek skarżących inicjujący niniejsze postępowanie domagał się w istocie uzupełnienia wydanego wyroku o obligatoryjny element w postaci wstrzymania wykonania, to do powyższego rozstrzygnięcia nie znajduje bezpośredniego zastosowania przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. i odnoszące się niego dalsze warunki wynikające z przepisów szczegółowych, w tym z ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. KO