II SA/Łd 268/09

Dnia 28 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2009 roku przy udziale --- wniosku W. O. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi M. B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: - odmówić dopuszczenia W. O. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., uchyliło decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]) i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ I instancji decyzją z dnia [...] roku odmówił ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "A" Nr [...], w tym wieży kratowej wraz z posadowieniem niezbędnych urządzeń technologicznych i przyłącza elektrycznego na działce Nr [...] w miejscowości Z., Gm. B. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli M. B. i J. B. W toku postępowania sądowego W. O. złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W motywach wskazał, że jest właścicielem nieruchomości Z. Nr [...] (Działka Nr ewid. [...]), położonej w bliskim sąsiedztwie (ok. 150 m w linii prostej) działki, na której planowana jest inwestycja. Zgodnie z regulacją art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego oraz przepisem § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie, działka stanowiąca własność wnioskodawcy jest położona w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, poprzez fakt, że znajduje się w obszarze oddziaływania jego pola elektromagnetycznego. Z tego powodu, jak wskazał wnioskodawca, sprawa dotyczy bezpośrednio jego interesu prawnego. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2009 roku wnioskodawca został wezwany do wykazania interesu prawnego do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Zarządzenie doręczono dnia 3 czerwca 2009 roku. W odpowiedzi z dnia 10 czerwca 2009 roku W. O. wyjaśnił, iż lokalizacja nadajnika w strefie zamieszkania na nieodległej działce w sposób negatywny oddziałuje na wartość jego nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, gdyż w społeczeństwie funkcjonuje przekonanie o negatywnym oddziaływaniu nadajnika na zdrowie człowieka. O występowaniu takiego przekonania w społeczności lokalnej świadczy skala protestu społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowych w charakterze uczestnika postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z regulacją art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że kryterium interesu prawnego, na którym jest oparta legitymacja do udziału w postępowaniu oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego danej osoby, który musi być własny, indywidualny i oparty na konkretnym przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. uchwała NSA z dnia 11 kwietnia 2005 roku, OPS 1/04, ONSAiWSA 2005/4/62). Osoby, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego, mogą zgłosić udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym i wnioskować o dopuszczenie do tego postępowania w charakterze uczestnika. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 roku, I SA 1719/92, OSP 1994/10/199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). W wyroku z dnia 27 września 1999 roku (IV SA 1285/98, Lex Nr 47898) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Konkludując o tym, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego, nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danej osoby, bądź dopuszczenie jej przez organ do udziału w nim, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako "interes prawny" (wyrok NSA z dnia 5 lipca 2006 roku, II OSK 985/05; wyrok NSA z 25 maja 2005 roku, OSK 1271/04, nie publ.; wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2001 roku, I SA 511/00, Lex Nr 54725). W stanie faktycznym sprawy, wnioskodawca nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Na etapie postępowania sądowego zatem wnioskował o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania gdyż, jak twierdzi, jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w niedalekim sąsiedztwie działki, na której planowana jest inwestycja. Wnioskodawca uzasadniając swój interes prawny w dopuszczeniu go do udziału w postępowaniu sądowym wskazał, że jego działka znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, a o negatywnym oddziaływaniu tego typu nadajnika na zdrowie człowieka świadczy skala protestu społecznego. Mając na uwadze poczynione na wstępie uwagi należy stwierdzić, iż wnioskodawca nie wykazał, że w sprawie niniejszej przysługuje mu interes prawny, który uzasadniałby dopuszczenie go do udziału w postępowaniu. Wnioskodawca powołując się na negatywne oddziaływanie inwestycji i sprzeciw społeczny, wskazał jedynie istnienie swojego interesu faktycznego. Istnienie interesu faktycznego w tym zakresie nie jest wystarczające. W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Składający wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wnioskodawca nie powołał się na żaden przepis prawa materialnego który dawałby mu przymiot uczestnika w postępowaniu. Wskazał tylko na sprzeciw społeczny jaki wiąże się z realizacją inwestycji. Podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w żaden sposób nie wpływa na kształt sposobu wykonywania prawa własności do działki wnioskodawcy. Przymiot uczestnika postępowania dawałaby dopiero norma o charakterze materialnoprawnym, bezpośrednio legitymująca do udziału w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego Sąd orzekł o odmowie dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu w sprawie w charakterze uczestnika postępowania, na mocy art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. K.O.