II SA/Łd 269/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-05-07

Skład orzekający: Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony bez wykazania przez skarżącego konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącego, jeśli wykaże on niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia i samo powołanie się na ustawowe przesłanki bez wskazania na ich realizację w konkretnej sprawie nie uzasadniają uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
T. J. i S. J. zaskarżyli decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nakazującą rozbiórkę ścian oporowych. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, a ich twierdzenia o nieodwracalności skutków rozbiórki były ogólnikowe, zwłaszcza w kontekście opisu ścian jako luźno ustawionych bloczków.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. J. i S. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. J. i S. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ścian oporowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł. T. J. i S. J. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki ścian oporowych. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270, w skrócie: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku powyższych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony, wcześniejsze wykonanie decyzji zaś uniemożliwi czy znacznie utrudni odtworzenie stanu uprzedniego. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Każdorazowo wymagają one konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku mogą też wynikać z motywów samej skargi. Jednak ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika zaniechali jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku, nie wykazali realnego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej, kwestionując nakaz rozbiórki ścian oporowych wskazywali w skardze, że nie jest to trwała konstrukcja, ściana, a jedynie luźno ustawione bloczki. W takiej sytuacji trudno przyjąć, że nakaz ich usunięcia stanowiłby nieodwracalną i znaczną szkodę. Pełnomocnik skarżących przytoczył jedynie argumenty, przemawiające w jego ocenie za zasadnością skargi. Tymczasem rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Nie przesądzając zatem o zasadności twierdzeń żadnej ze stron postępowania, należy jeszcze raz podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. Stosownie do dyspozycji art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art.). W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło