II SA/Łd 271/15

Dnia 15 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Prezydenta Miasta Ł. od załatwienia sprawy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. a.bł. B. B. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Prezydenta Miasta Ł. od załatwienia sprawy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż kwestionowane postanowienie nie jest zaskarżalne i jako takie nie jest objęte kognicją sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W sprawie niniejszej należało zatem zbadać, czy zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym odmówiono wyłączenia Prezydenta Miasta Ł. od załatwienia sprawy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, podlega kontroli sądu administracyjnego. Analiza przedstawionych wyżej kategorii postanowień, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie należy do żadnej z tych kategorii. Przedmiotowe postanowienie, wydane na podstawie art. 25 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia nie jest ono również postanowieniem, na które w myśl art. 141 K.p.a. służy zażalenie. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 141 K.p.a. zażalenie, będące środkiem zaskarżenia od postanowień, przysługuje tylko w razie, gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego, zaś kodeks w sytuacji takiej jak rozpoznawana w niniejszej sprawie nie przewiduje środka zaskarżenia. Ponadto zaskarżony akt nie został wydany w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. a.bł.