II SA/Łd 278/16

Dnia 10 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej A w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P. Wspólnota Mieszkaniowa A w Ł., reprezentowana przez adwokatów M. A. i Ł. C., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W treści skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Argumentując wniosek o wstrzymanie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż ranga uchybień jakich dopuściły się organy obu instancji w niniejszym postępowaniu, uzasadnia twierdzenie o konieczności wyeliminowania spornej decyzji z obrotu prawnego. Nadto dodał, iż mając na uwadze, że decyzja o warunkach zabudowy umożliwia inwestorowi kontynuowanie na drodze administracyjnej procesu budowlanego, w szczególności uzyskanie pozwolenia na budowę w oparciu o ustalenia wynikające właśnie z decyzji o warunkach zabudowy, koniecznym jest podjęcie stosownych działań, które zabezpieczą prawidłowy przebieg tego procesu i wyeliminują niebezpieczeństwo funkcjonowania w obrocie prawnym sprzecznych w swej treści decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu. Należy podkreślić, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd. Zatem to w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Brak przy tym podstaw, aby żądać od Sądu poszukiwania przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienia wystąpienia tych przesłanek nie stanowią powołane we wniosku w sposób lakoniczny okoliczności. W treści skargi sformułowano jedynie zarzuty merytoryczne wobec zaskarżonej decyzji, przy czym uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt, nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Ponadto bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że zdaniem strony skarżącej skarga jest zasadna. Artykuł 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje takiej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest zatem niedopuszczalne. Wobec tego, iż strona skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. A. P.