II SA/Łd 28/16

Dnia 10 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia J. K. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 20 maja 2016 roku oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W dniu 31 maja 2016 roku J. K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku jego autor wskazał, iż po trwającej prawie 1,5 godziny rozprawie odczuwał objawy zasłabnięcia i przyspieszenia oddechu szczytującego w momencie ogłaszania wyroku i dlatego uszła jego uwadze konieczność złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący leczy się kardiologicznie, a lekarze nakazują mu unikanie stanów emocjonalnych. Po rozprawie skarżący opuścił Sąd i doszedł do siebie po półgodzinnym pobycie na ławce w cieniu. Jako osoba w wieku 66 lat skarżący ma poważne ograniczenia zwłaszcza, że lokalna społeczność spodziewała się pozytywnego załatwienia sprawy w walce o prawo do świeżego powietrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. W stanie faktycznym sprawy, skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podkreślił, iż po trwającej prawie 1,5 godziny rozprawie odczuwał objawy zasłabnięcia i przyspieszenia oddechu szczytującego w momencie ogłaszania wyroku i dlatego uszła jego uwadze konieczność złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący ostatecznie doszedł do siebie po półgodzinnym pobycie na ławce w cieniu. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność argumentów strony skarżącej Sąd dostrzegł, iż podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie dowodzą, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uchybieniem terminu nie było zawinione przez stronę. W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż to po rozprawie, która odbyła się w dniu 20 maja 2016 roku skarżący źle się poczuł. Jak to opisał doznawał objawów zasłabnięcia i przyspieszenia oddechu. Jednocześnie skarżący wskazał, iż objawy te minęły po półgodzinnym odpoczynku na ławce w cieniu. Wynika z tego, że wszelkie objawy złego samopoczucia minęły w dniu 20 maja 2016 roku, czyli w dniu rozprawy, po której Sąd ogłosił wyrok. Tymczasem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rozpoczął swój bieg po ogłoszeniu wyroku i ekspirował w dniu 27 maja 2016 roku. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie wskazywał na żadne okoliczności, które wykluczałyby złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie późniejszym, czyli począwszy od kolejnego dnia po ogłoszeniu wyroku, aż do dnia 27 maja 2016 roku. Skarżący po ustnym ogłoszeniu wyroku został pouczony o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w sytuacji gdy zamierza kwestionować wyrok w drodze skargi kasacyjnej. Skoro skarżący podczas rozprawy źle się poczuł, a szczytowym momentem złego samopoczucia był moment ogłaszania wyroku, to niewątpliwie treść udzielonego przez Sąd pouczenia, mogła umknąć jego uwadze. Niemniej jednak dostrzec wypada, iż skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy (karta – 58 akt sądowych), które otrzymał w dniu 26 kwietnia 2016 roku (karta – 70 akt sądowych), został pouczony o ww. kwestiach. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić) przede wszystkim, że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności. Okoliczności powołane przez skarżącego nie potwierdzają, że uchybienie terminu nie było przez niego zawinione. Z tego powodu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z tym sąd, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. A. P.