II SA/Łd 290/26

Dnia 22 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2025 roku, sygn. akt II SA/Łd 473/25, w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. es Pismem z dnia 19 marca 2026 r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na niewykonanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 473/25, w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego, żądając wymierzenia organowi kary grzywny w wysokości 5000 zł i zasądzenia kwoty 5000 zł na rzecz Rady Rodziców, działającej przy Przedszkolu Miejskim nr [...] w Ł. Powyższym wyrokiem z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 473/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi M. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 17 września 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 kwietnia 2024 r., znak sprawy: 010070/680/163147/2024; postępowanie nr 447014267. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o umorzenie postępowania, wskazując przy tym, że skarga stała się bezprzedmiotowa, bowiem dotyczy roszczenia, które zostało zaspokojone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca przewidział możliwości wniesienia skargi jedynie na niewykonanie wyroku wydanego w sprawie bezczynności lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym dopuszczalność wniesienia w powyższym trybie skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Ustawodawca wyłączył możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności, jak miało to miejsce przed nowelizacją dokonano ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Powyższe oznacza niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżony akt. Wychodząc z powyższych przesłanek należy wskazać, że przedmiotem niniejszej skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 473/25, uchylającego zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 17 września 2024 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 kwietnia 2024 r., znak sprawy: 010070/680/163147/2024; postępowanie nr 447014267 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Nie ulega wątpliwości, że powyższy wyrok nie dotyczy kwestii bezczynności czy też przewlekle prowadzonego postępowania przez organ administracji. Niewykonanie wyroku w przedmiocie innymi niż wskazany powyżej nie może stanowi przedmiotu skargi. Przedmiotowa skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. es