II SA/Łd 292/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 292/17 Uzasadnienie M.S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w związku z jej skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami, ma na utrzymaniu 8-miesięczną córkę. Skarżąca uzyskuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 2000 zł, matka skarżącej z działalności gospodarczej osiąga dochód w kwocie 2000 zł, zaś bezrobotny ojciec otrzymuje zasiłek opiekuńczy w kwocie 150 zł. Strona płaci alimenty na dwójkę dzieci w kwocie 850 zł, spłaca pożyczki (618 zł), opłaca rachunki za telefon i internet w kwocie 150 zł, koszt mleka i pampersów dla córki to koszt rzędu 300 zł. Strona oświadczyła, że pozostałe dochody przeznacza na żywność i ubrania. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG