II SA/Łd 295/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 lutego 2024 r. znak: SKO.4114.62.2024 w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 27 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 19 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez wskazanie numeru PESEL. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi 26 kwietnia 2024 r. (vide: potwierdzenie odbioru - k. 16 akt sądowych). 7-dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 6 maja 2024 r. W piśmie nadanym w placówce pocztowej 8 maja 2024 r. skarżąca wskazała numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowania wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez wskazanie numeru PESEL. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach jego niewypełnienia została doręczona stronie 26 kwietnia 2024 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował zatem 6 maja 2024 r. (ostatni dzień terminu 3 maja - Święto Narodowe Trzeciego Maja, 4 maja - sobota, 5 maja - niedziela). W tym terminie skarżąca nie wskazała numeru PESEL, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wprawdzie 8 maja 2024 r. skarżąca uzupełniła brak formalny skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, nastąpiło to jednak po upływie terminu do jego uzupełnienia. Skarżąca nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zgodnie zaś z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Należy w tym miejscu również zwrócić uwagę, że 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Ze względu na dyspozycję art. 269 § 1 p.p.s.a. statuującą zasadę ogólnej mocy wiążącej uchwał abstrakcyjnych (art. 15 ust. 1 pkt 2 p.p.s.a.) Sąd zobligowany był uwzględnić treść powyższej uchwały. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł jak w postanowieniu.