II SA/Łd 298/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant starszy asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego oddala skargę. a.bł. Decyzją z [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1257), powoływanej dalej jako "k.p.a.", art. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 4, pkt 16, pkt 19, pkt 20, pkt 21; art. 4 ust. 1-3; art. 5 ust. 1, ust. 3, ust. 4; art. 18 ust. 1, art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1851), zwanej dalej: "p.p.w.d." oraz art. 3 pkt 1 lit a), lit. b), lit. c) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz.U. z 2017r., poz. 1952) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], o przyznaniu A. K. prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. K. w wysokości 500,00 zł miesięcznie na okres od 1 października 2017r. do 30 września 2018r. Kolegium wskazało, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji A. K. podniosła, że jej zdaniem decyzja ta jest niezgodna z prawem i krzywdząca dla jej rodziny. Strona zakwestionowała ponadto okres na jaki ma przyznane świadczenie wychowawcze. Dalej organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy 2017/2018 został złożony w organie l instancji [...]. We wniosku strona wskazała, że mieszka wraz z dzieckiem, na które ubiega się o świadczenie wychowawcze i które pozostaje na jej utrzymaniu. Rodzinę tworzą: 1) A. K. (strona, stan cywilny: mężatka), 2) J. K. (mąż), 3) M. K. (syn, ur. [...], student U[...]), 4) M. K. (syn, ur. [...].). Strona zgłosiła ponadto, że w jej rodzinie nie wystąpiła utrata i uzyskanie dochodu. Nie są świadczone alimenty na rzecz innych osób spoza rodziny. W roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na który jest ustalane prawo do świadczenia wychowawczego, strona lub członkowie jej rodziny: a) nie osiągnęli dochodów niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e, art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym osób fizycznych; b) nie osiągnęli dochodów z działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - ryczałt ewidencjonowany lub karta podatkowa; c) nie osiągnęli dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego. Członek rodziny nie przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Z akt sprawy wynika, że M. K. legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym na czas określony do dnia [...]. Niepełnosprawność datuje się od urodzenia. Odnośnie A. K. ustalono, że brak było danych na temat zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 1 stycznia 2016r. do dnia 28 sierpnia 2017r. W PIT-37 za 2016r. strona rozliczyła się wspólnie ze współmałżonkiem i wykazała dochód brutto w kwocie 0,00 zł. Brak było danych o składkach na ubezpieczenie społeczne. Podatek należny wyniósł 0,00 zł. Brak było danych o wysokości kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci. Z informacji pozyskanych z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów wynika, że kwota podatku należnego została obliczona od sumy dochodów obojga podatników, natomiast pozostałe pozycje dotyczą jedynie podatnika, którego dotyczy zapytanie. Odnośnie J. K. ustalono, że jest zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 1999r. jako pracownik podlegający ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym. W roku 2016 zadeklarowana składka na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła [...] zł. W PIT-37 za 2016r. rozliczył się wspólnie z małżonką i wykazał dochód brutto w kwocie [...] zł. Składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły [...] zł. Należny podatek wyniósł 0,00 zł. Brak było danych o wysokości kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci. Z informacji pozyskanych systemu informatycznego Ministerstwa Finansów wynikało, że kwota podatku należnego została obliczona od sumy dochodów obojga podatników, natomiast pozostałe pozycje dotyczą jedynie podatnika, którego dotyczy zapytanie. Odnośnie M. K. ustalono, że był zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 13 maja 2016r. do 19 maja 2016r. jako pracownik podlegający ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym; zadeklarowana składka na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła 0,00 zł oraz w okresie od 1 marca 2017r. do 31 maja 2017r. jako osoba pobierająca stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego; zadeklarowana składka na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła 0,00 zł. W PIT-37 za 2016r. wykazał dochód brutto w kwocie [...] zł. Składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły [...] zł. Należny podatek wyniósł 0,00 zł. Następnie organ II instancji, w oparciu o treść przytoczonych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i ustawy o świadczeniach rodzinnych, wyjaśnił zasady przyznawania prawa do świadczenia wychowawczego i stwierdził, że w niniejszej sprawie dochodem miarodajnym do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy 2017/2018 jest dochód uzyskany w roku kalendarzowym 2016 przy uwzględnieniu instytucji utraty i uzyskaniu dochodów, bowiem w rodzinie strony wystąpiła utrata i uzyskanie dochodu. Kolegium wskazało, że organ l instancji prawidłowo ustalił, iż na średni miesięczny dochód rodziny składał się dochód strony (0,00 zł), dochód męża strony ([...] zł) i dochód syna strony (0,00 zł), podzielony na 12 miesięcy, co dało kwotę [...] zł miesięcznie na cztery osoby. Zatem miesięczny dochód na jednego członka rodziny wyniósł 610,31 zł i nie przekroczył określonego w przepisach progu dochodowego 1.200,00 zł. Organ odwoławczy zaznaczył, że starszy syn strony M. K. (ur. [...].) 25 lat skończy z upływem [...]. Tym samym w świetle art. 2 pkt 16 p.p.w.d. dla potrzeb ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego nie może on być zaliczany do członków rodziny strony. Wobec powyższego, zdaniem Kolegium, organ l instancji prawidłowo stwierdził, że zmienił się skład osobowy rodziny. Dochód po ponownym jego przeliczeniu wyniesie [...] zł za osobę w rodzinie, ale nie przekroczy ustawowego kryterium dochodowego. W ocenie organu odwoławczego, organ l instancji przeprowadził szczegółowo postępowanie wyjaśniające. Ustawodawca wyraźnie określił warunki przyznania świadczeń wychowawczych oraz zasady ich wypłaty. Kolegium uznało, że decyzja organu l instancji jest prawidłowa, odpowiednia do dokumentów zebranych w aktach sprawy i unormowań dotyczących świadczeń wychowawczych. Odnosząc się do kwestii zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził, że strona nie ma podstaw do twierdzenia, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem i krzywdząca dla jej rodziny. Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła A. K., podtrzymując stanowisko wyrażone w odwołaniu do decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, a także krzywdząca dla jej rodziny. Skarżąca podniosła, że ma przyznane świadczenie wychowawcze tylko do 30 września 2018 r., choć niepełnosprawność syna M. jest datowana do 16 roku życia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniosło o oddalenie skargi. Kolegium podkreśliło, że organ l instancji przyznał stronie świadczenie wychowawcze na okres od 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r., stosownie do art. 18 ust. 1 u.ś.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 2188.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz.U. z 2017r., poz.1369 ze zm., powoływanej dalej jako p. p. s. a.). Po myśli art. 134 § 1 p. p. s. a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, brak było podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. A. K. przyznane zostało świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko, w rozumieniu art. 2 pkt 14 p.p.w.d., po ustaleniu, że dochód rodziny, w przeliczeniu na osobę, nie przekracza kwoty 1200 zł. w związku z tym, iż członkiem rodziny skarżącej jest dziecko niepełnosprawne (art. 6 ust. 4 p.p.w.d.). Świadczenie w kwocie 500 zł. miesięcznie przyznane zostało na okres od dnia 1 października do dnia 30 września roku następnego, zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 p.p.w.d. Okres, na który przyznawane jest świadczenie wychowawcze, określony jest bowiem wskazanym przepisem prawa, nie pozostając w związku z obowiązywaniem orzeczenia o niepełnosprawności dziecka. Wątpliwości budzić może jedynie data wydanej przez organ I instancji decyzji ([...]), która najpewniej stanowi oczywistą omyłką pisarską, jako że wniosek o przyznanie świadczenia złożony został przez A. K. (podobnie jak wnioski o przyznanie świadczeń rodzinnych) dopiero w dniu [...]., zaś wszystkie pozostałe wydane w sprawach skarżącej decyzje datowane są na dzień [...]. Uznano wszakże, iż nie jest to uchybienie, które winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, bowiem (pomijając charakter błędu) pozostaje ono bez wpływu na okres, na który przyznane zostało świadczenie (okres świadczeniowy rozpoczynał się z dniem 1 października 2018r.) Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej. rp