II SA/Łd 3/14

Dnia 24 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych, w pozostałym zakresie wniosek oddalić. AG II SA/Łd 3/14 U z a s a d n i e n i e A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona uiściła kwotę 200 zł oraz wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, utrzymując się z dochodów w łącznej kwocie ok. 1240 zł (zasiłek przedemerytalny i zasiłek z MOPS). Strona posiada mieszkanie o powierzchni 38 mkw. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności, innych wartościowych przedmiotów ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżących, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w części. Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżący wraz żoną uzyskuje dochód w łącznej wysokości 1.240 złotych, który musi pokrywać wydatki na utrzymanie dwóch osób. Uwzględniając konieczność ponoszenia bieżących wydatków związanych z utrzymaniem, choćby z zakupem żywności czy środków czystości, należy przyjąć, że skarżący nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z uwagi jednak na fakt, że strona uiściła już kwotę 200 zł należy uznać za uzasadnione zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG