II SA/Łd 30/17

Dnia 21 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni A w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Spółdzielni A w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia Spółdzielni A w Ł. terminu do wniesienia skargi. JK W dniu 21 grudnia 2016 roku, za pośrednictwem organu, Spółdzielnia A wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W treści skargi jej autor wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, iż w ustawowym terminie strona nie wniosła skargi, bowiem nie otrzymała przesyłki zawierającej decyzję. Z treści pisma Wojewody [...] z [...] nie wynika, że organ odniósł się do zarzutów strony. Zawiadomienie powinno zawierać jednoznaczne i czytelne dla laika sformułowania pozwalające na zrozumienie jakiego przedmiotu i jakiej decyzji dotyczy pismo. Strona skarżąca, z uwagi na wprowadzenie w błąd odebrała zawiadomienie jako ustosunkowanie się jedynie do odwołania H. U. i G. D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do wniesienia skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. W stanie faktycznym sprawy, Wojewoda – na podstawie art. 11f ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 2031 ze zm., dalej jako: "ustawa") – zawiadomił m.in. stronę skarżącą o fakcie wydania w dniu [...] ostatecznej decyzji nr [...] o: 1. umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem H. U. i G. D.; 2. utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ul. A w ramach skrzyżowania z ul. B w Ł. na działkach nr ewid. 239/19, 240/1, 239/22, 258/9, 239/17, 81/, 327/3 i 327/8. W zawiadomieniu wskazano, że z treścią decyzji strony mogą zapoznać się w siedzibie organu i zawarto pouczenie, że strony mogą wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia. Wskazane zawiadomienie doręczono stronie w dniu 9 września 2016 roku, zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi ekspirował z dniem 10 października 2016 roku, tymczasem skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona wniosła w dniu 21 grudnia 2016 roku. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność argumentów wnioskodawcy Sąd dostrzegł, iż podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie dowodzą, że wniesienie skargi z uchybieniem terminu nie było zawinione przez stronę. W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż strona w dniu 9 września 2016 roku otrzymała zawiadomienie – w trybie art. 11f ust. 6 ustawy – o fakcie wydania przez Wojewodę [...] ostatecznej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego oraz o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Powołany przepis art. 11f ust. 3 w zw. z ust. 6 ustawy obliguje organ w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, do doręczenia decyzji wnioskodawcy oraz do zawiadomienia stron postępowania o fakcie wydania decyzji. Innymi słowy, organ nie ma obowiązku doręczać stronom (z wyjątkiem inwestora lub jego przedstawiciela) decyzji wydanej w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wobec tego, że organ w treści ww. zawiadomienia wskazał treść wydanej w sprawie decyzji i pouczył stronę skarżącą o tym, że może w siedzibie organu zapoznać się z treścią decyzji, a także pouczył o prawie wniesienia skargi na ww. decyzję, w kategoriach niedbalstwa wykluczającego możliwość przywrócenia terminu, należy rozpatrywać oczekiwanie strony na doręczenie decyzji. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, informacje zawarte w zawiadomieniu są przedstawione w sposób zrozumiały, także dla osoby, która nie posiada wiedzy prawniczej. Ich zrozumienie wymagało tylko uważnej lektury treści zawiadomienia, czego – jak wynika z argumentacji wniosku o przywrócenie terminu – strona skarżąca nie uczyniła. Nawet gdyby strona nie zrozumiała treści zawiadomienia, mogła zapoznać się z treścią decyzji w siedzibie organu, czego niewątpliwie nie uczyniła, a co także wyklucza możliwość uznania, że uchybienie terminu nie było zawinione. Strona należycie dbająca o swoje interesy powinna na bieżąco wyjaśniać wszelkie wątpliwości. Końcowo dostrzec wypada, iż także w formie zawiadomienia z art. 11f ust. 3 ustawy, zatem w tym samym trybie, strona została zawiadomiona przez organ pierwszej instancji o fakcie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, co wówczas nie stanowiło przeszkody do wniesienia odwołania z zachowaniem terminu. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić) przede wszystkim, że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności. Okoliczności powołane przez stronę skarżącą nie potwierdzają, że uchybienie terminu nie było przez nią zawinione. Z tego powodu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z tym Sąd, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. JK