II SA/Łd 300/07

Dnia 25 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 roku sprawy ze skargi E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. przyznać adwokat A. D. - 12 Zespół Adwokacki w Ł. ul. A. kwotę złotych 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającą należny podatek od towarów i usług i wypłacić tę kwotę z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. E. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr[...] , znak [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych zgodnie z projektem robót docelowych w celu wznowienia robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Ł. przy ul. A. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 marca 2007 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie E. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 29 czerwca 2007 roku wyznaczona z urzędu adwokat skarżącej A. D. złożyła pełnomocnictwo. Na rozprawie w dniu 25 września 2007 roku pełnomocnik skarżącej oświadczyła, iż cofa skargę z uwagi na przedłożenie projektu zamiennego i wniosła o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, informując, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, pod red. K. Pietrzykowskiego, Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 roku o sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Natomiast, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w pkt 2 postanowienia.