II SA/Łd 303/13

Dnia 14 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. ko R. W. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2013 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) zł oraz do nadesłania 2 egz. odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2013 roku. W dniu 7 kwietnia 2013 roku skarżący nadesłał odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Przepis art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że od skargi pobiera się wpis. Wysokość wpisu została określona na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniami Przewodniczącego, doręczonymi skarżącemu dnia 4 kwietnia 2013 roku, wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi i nadesłania odpisów skargi. Termin do wykonania zarządzenia ekspirował z dniem 11 kwietnia 2013 roku. Mimo upływu terminu wpis od skargi nie został uiszczony. W dniu 7 kwietnia 2013 roku skarżący nadesłał jedynie odpisy skargi. Nadmienić także należy, iż skarżący nie wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2013 roku skarżący wniósł o włączenie niniejszej sprawy (dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji) do sprawy oznaczonej sygnaturą II SA/Łd 304/13, w której kwestionuje on decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej samej inwestycji. Zdaniem skarżącego, oba postępowania dotyczą tej samej inwestycji, zatem powinny być rozpoznane w ramach jednego postępowania. Odnosząc się do powyższego wniosku skarżącego wyjaśnić należy, iż obie sprawy – odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy, jak i decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – mimo iż odnoszą się do tej samej inwestycji, są odrębnymi postępowaniami zakończonymi wydaniem odrębnych rozstrzygnięć. Z tego też powodu każda ze spraw musi być odrębnie zarejestrowana w repertorium (uzyskuje odrębną sygnaturę) i każda z nich musi mieć uzupełnione braki formalne. Zgodnie z regulacją art. 111 § 2 p.p.s.a., Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Zacytowany przepis wskazuje przykład fakultatywnego połączenia spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub rozpoznania i rozstrzygnięcia, a mianowicie jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Pojęcie związku między sprawami należy rozumieć jako istnienie zależności o istotnym znaczeniu, które odnoszą się do elementów stosunków prawnych w nich uregulowanych. Skoro na pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej składają się elementy podmiotowe (podmioty mające interes prawny lub obowiązek prawny) i przedmiotowe (treść żądanego uprawnienia, treść obowiązku i podstawa faktyczna i prawna), oznacza to, że "w związku" – w rozumieniu art. 111 § 2 p.p.s.a. – pozostają sprawy, których cechy podmiotowe i przedmiotowe byłyby podobne lub identyczne. Podobieństwo to powinno odnosić się do żądań i przedmiotów rozstrzygnięć (z uzasadnienia uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 11 grudnia 2006 roku, I FPS 3/06, ONSAiWSA 2007/1/1). Odnosząc zacytowany pogląd do wniosku skarżącego wskazać należy, iż obie sprawy mimo iż odnoszą się do tej samej inwestycji, mają odrębny przedmiot rozstrzygnięcia (odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji). Niewątpliwie podstawy do wydania każdego z tych rozstrzygnięć są różne, co wyklucza możliwość ich łącznego rozstrzygnięcia, pozostawiając jedynie możliwość łącznego rozpoznania (na jednym posiedzeniu). Nawet w sytuacji łącznego rozpoznania spraw, każda z tych spraw jest autonomiczna w tym znaczeniu, że każda z nich musi mieć uzupełnione braki formalne, które mogą być różne dla każdej z tych spraw. W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. ko