II SA/Łd 304/03

Dnia 2 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi H. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] 2/ zasądza od Wojewody [...] na rzecz H. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego; 3/ stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnie- nia się niniejszego wyroku. II SA/Łd 304/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] znak: [...] wydaną na podstawie przepisów art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126, ostatnia zmiana Dz.U. z 2001 r., Nr 129, poz. 1439) oraz art. 104 k.p.a., Prezydent Miasta S. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A. s.c. zlokalizowanej w S. przy ul. A 24, nr ew. działki 111/2; 111/7; 111/3; 111/4. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że decyzja została wydana na wniosek z dnia [...] złożony przez A s.c. Jak wskazał Prezydent Miasta S. strony zostały powiadomione o wszczęciu postępowania, a jedna ze stron wniosła zastrzeżenie, z którego wynika, iż nie wyraża zgody na lokalizację budynku w granicy. W uznaniu organu I instancji, zarzut strony nie może być uwzględniony, bowiem w myśl obowiązujących przepisów, uwzględniających orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, zgoda właściciela działki sąsiedniej na budowę budynku bezpośrednio przy granicy nie jest wymagana - ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich określona została w przepisie art. 5 Prawa budowlanego, a przedłożony projekt budowlany ww. budynku, w opinii organu, nie narusza tych wymagań. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. G., właścicielka sąsiedniej działki (nr ew. 111/2), a jednocześnie autorka sprzeciwu rozpatrywanego w toku wydawania decyzji przez organ I instancji. Odwołująca się podkreśliła, że pismem z dnia 27 listopada 2002 r. zastrzegła, że nie wyraża zgody na realizację spornej inwestycji. H. G. podniosła, że w uzasadnieniu decyzji organu I instancji nie powołano żadnego konkretnego przepisu będącego podstawą odrzucenia zastrzeżenia przeciwko budowaniu budynku w jej granicy. Wobec powyższego, H. G. wniosła o ochronę jej konstytucyjnego prawa do poszanowania własności prywatnej, ponieważ, w opinii odwołującej się, wydana decyzja jest niezgodna z przepisem art. 5 Prawa Budowlanego odnośnie zachowania odległości projektowanych budynków. Ponadto odwołująca się wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji. H. G. podkreśliła, że nie przewiduje projektowania jakichkolwiek budynków w granicy swojej działki nr 111/2 i nie wyraża zgody na jej naruszanie oraz, że projektowany budynek jest obiektem o przeznaczeniu usługowo - gospodarczym lub przemysłowym - wyposażonym w kotłownię, pralnię, suszarnię i inne urządzenia przemysłowe, które mogą mieć szkodliwy wpływ na środowisko i być uciążliwe dla otoczenia, w związku z czym konieczne jest, zdaniem odwołującej się, ustalenie, czy został wykonany projekt lub opracowanie dotyczące oddziaływania projektowanego budynku na środowisko i jaka będzie jego uciążliwość dla otoczenia. H. G. nadmieniła, że teren obejmujący ul. A w S, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania i decyzją o warunkach zabudowy, należy do obszarów o niskiej intensywności zabudowy. Decyzją z dnia [...] Nr [....] znak [...] wydaną na podstawie przepisów art. 138 § l pkt l k.p.a. oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ II instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania ustalono, że inwestor zachował warunki wynikające z przepisu art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Jak wskazał organ odwoławczy, inwestor do wniosku z dnia 19 listopada 2002 r. o wydanie pozwolenia na budowę budynku pensjonatu dołączył projekt budowlany, który spełnia wymagania określone w przepisie art. 34 ustawy Prawo budowlane, a projekt ten został sporządzony na aktualnej mapie, mogącej służyć do celów projektowych. Jak podał W. Ł., w aktach sprawy znajduje się również prawomocna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr[...] , a jako dowód dysponowania gruntem przewidzianym pod zabudowę inwestor przedłożył akty notarialne: rep. A nr[...] , rep. A nr[..] , rep A [...] oraz stosowne oświadczenia. Organ odwoławczy wskazał, że projektowana inwestycja nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego Uchwałą Nr X/47/90 Rady Miejskiej w S. z dnia 19 grudnia 1990 r. (Dz. Urz. Nr 3 z 1991 r., poz. 28). W opinii organu odwoławczego, w związku z powyższym, zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. l i 2 oraz w art. 32 ust. 4 organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odpowiadając na zarzut dotyczący niepowołania się przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji na konkretny przepis będący podstawą do odrzucenia zastrzeżenia złożonego przeciwko budowie w granicy działki nr [...] Wojewoda [...] wyjaśnił, że jest to przepis § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - zgodnie z tym przepisem dopuszcza sytuowanie budynków w odległościach mniejszych od granicy działki sąsiedniej, przynajmniej 1,5 m od granicy - lub przy samej granicy działki, jeżeli spełnione będą warunki z zakresu ochrony przeciwpożarowej oraz wymagania dotyczące odpowiedniego doświetlenia budynków i nie ma wymogu uzyskania przez inwestora zgody sąsiada na budowę w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki. Jak wskazał organ odwoławczy, przepis, który nakładał na inwestora obowiązek uzyskania zgody od sąsiada utracił moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r., sygn. akt P 11/2000. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z projektu budynku pensjonatu wynika, iż obiekt ten w granicy z działką nr [..] będzie miał ścianę pełną, wobec powyższego, w opinii organu, uznać należało, iż ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich (wynikająca z podnoszonego przez odwołującą się przepisu art. 5 ustawy Prawo budowlane) została zapewniona, gdyż przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany budynku pensjonatu spełnia warunki określone w przepisach Prawa budowlanego oraz odpowiada wymogom zawartym w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 14 grudnia 1994 r. - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że projekt budowlany będący załącznikiem do zaskarżonej decyzji został pozytywnie (bez uwag) zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. sanitarno - higienicznych (opinia z dnia 14 listopada 2002 r.), rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (uzgodnienie z dnia 6 listopada 2002 r.), rzeczoznawcę ds. bezpieczeństwa i higieny pracy (opinia z dnia 14 listopada 2002 r.), Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (opinia z dnia 12 listopada 2002 r.) Wojewoda [...] wskazał, że zarzut dotyczący, kwestii, iż projektowany budynek w granicy z działką nr [...] będzie w uznaniu odwołującej budynkiem usługowo - gospodarczym lub przemysłowym uznać należy za chybiony, gdyż z projektu budowlanego wynika, iż będzie to obiekt służący jedynie do obsługi pensjonatu. W odwołaniu H. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego. Podała, że Wydział Architektury i Budownictwa przy Urzędzie Miasta S. w dniu [...] wydał decyzję nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla A s.c. w S., nie powiadamiając o tym fakcie właścicieli sąsiednich działek[...], [...], [...], stanowiących strony w postępowaniu. W opinii skarżącej, projektowany budynek pensjonatu jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. nr [...] z dnia [...] - plan ten dopuszcza na terenie A13MN (m.in. ul. A ) tylko zabudowę mieszkaniową o niskiej intensywności, a zdaniem H. G., projektowany budynek pensjonatu wykracza poza ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż nie jest budynkiem mieszkalnym a budynkiem usługowo - hotelarskim. Jak wskazała H. G., zaprojektowany budynek jest niezgodny z pkt III decyzji Nr 339/02 o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż jego zrealizowanie, zgodnie z samym projektem, jest niemożliwe bez wykraczania inwestora poza granice jego własności i bez naruszania praw własności i uprawnień osób trzecich. Skarżąca stwierdziła brak zgodności mapy do celów projektowych ze stanem faktycznym. Zdaniem H. G., Wydział Geodezji, Katastru, Gospodarki Nieruchomościami i Rolnictwa - Zakład Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, protokołem nr [...] z dnia [...] uzgodnił całość dokumentacji na nieaktualnej mapie do celów projektowych - załączona mapa przedstawia stan faktyczny na dzień 24 lipca 2001 r. W opinii H. G., następstwem tego jest fakt, że projekt pensjonatu jest niezgodny z przepisami Prawa budowlanego w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt pensjonatu nie przewiduje szczegółów dostosowania się do istniejącej zabudowy na sąsiednich działkach, a także nie przewiduje już zrealizowanego, w okresie od czerwca 2001 do marca 2002 r., w zakresie kubatury, budynku na działkach [...] i [...] H. G. podała, że projektowany budynek pensjonatu posiada w części gospodarczej usytuowane okna dachowe w odległości ok. l metra od granicy z działką nr 111/2 przez co narusza przepisy przeciwpożarowe i przepisy wynikające z usytuowania obiektu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, że motywy zajętego stanowiska oraz szczegółowy przebieg i opis przedmiotowej sprawy przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów i wywodów skarżącej dotyczących niepowiadomienia o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu właścicieli sąsiednich działek organ odwoławczy wyjaśnił, że sprawy te nie leżą w kompetencji organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie. Jak wskazał Wojewoda [..], orzekanie w sprawach dotyczących prawidłowości wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewoda [...] podał, że projektowana inwestycja nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego Uchwałą Nr X/47/90 Rady Miejskiej w S. z dnia 19 grudnia 1990 r. (Dz. Urz. nr 3 z 1991 r. poz. 28) - projektowany obiekt to budynek pensjonatu, który będzie służył do zamieszkania, tak więc jego wybudowanie nie wykracza poza przeznaczenie terenu wynikające z ww. planu i jest zgodne z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzut dotyczący niezgodności projektowanej inwestycji z zapisem zawartym w pkt III decyzji o warunkach zabudowy, w opinii organu, także należy uznać za chybiony, gdyż jak szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji projekt budowlany budynku pensjonatu został tak sporządzony, aby nie powodować uciążliwości związanych z jego funkcjonowaniem jak również na etapie realizacji oraz jego użytkowania nie wykraczać poza granice własności inwestora. Podniesiona w skardze kwestia niezgodności mapy do celów projektowych jest, zdaniem Wojewody [...] niezrozumiała, gdyż załączona do akt sprawy mapa posiada stosowne pieczęcie i datę jej wydania i została sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia i jest dokumentem służącym celom projektowym. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu skarżącej dotyczącego zaprojektowania okien dachowych w części budynku gospodarczego naruszającego przepisy pożarowe i przepisy wynikające z usytuowania obiektu. Odnosząc się do powyższego Wojewoda [..] wyjaśnił, iż zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budynku pensjonatu został pozytywnie, bez uwag, zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wojewoda [...] pokreślił, że przedłożone przez inwestora opinie i uzgodnienia są dla organu administracji architektoniczno - budowlanej oceną miarodajną i organ ten nie ma uprawnień do ich podważenia. Zdaniem Wojewody [..] wniosek skarżącej o uchylenie decyzji z uwagi na wydanie jej niezgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego i niezgodnie z ustawą Prawo budowlane nie znajduje potwierdzenia, bowiem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji gdyż, przedłożone przez inwestora do zatwierdzenia dokumenty spełniały wymogi wynikające z przepisów art. 32 ust. 4, art. 35 ust. l i 2 ustawy Prawo budowlane oraz zawierały pozytywne opinie i uzgodnienia właściwych organów, a ponadto przed wydaniem decyzji organ I instancji przeprowadził postępowanie zgodnie z wymogami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego - między innymi powiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.). Zgodnie z przepisami art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy ustawa o p.s.a.. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Skarga H. G. podlega uwzględnieniu. Trafne są zarzuty dotyczące podstawy prawnej rozstrzygnięć zarówno przez organ I jak i organ II instancji. Prezydent Miasta S. nie powołał przepisów regulujących warunki techniczne budynków i ich usytuowanie, zaś Wojewoda [...] odpowiadając w uzasadnieniu swej decyzji na ten zarzut, wskazał przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tymczasem w dacie orzekania przez Wojewodę obowiązywało już ( od dnia 16 grudnia 2002r.) rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. o tym samym tytule (Dz.U. nr 75 poz.690 ze zmianami). Wprowadza ono na tyle istotne zmiany w tej kwestii, że niezastosowanie nowych przepisów skutkowało niedokonaniem ustaleń niezbędnych do zbadania, czy posadowienie budynku przez uczestników spełnia kryteria wymienione w §12 powołanego Rozporządzenia. Celem postępowania prowadzonego przez organ administracji II instancji jest kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia organu I instancji, ale również ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy. Organ orzeka na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania rozstrzygnięcia. Jeśli zatem następuje zmiana przepisów w czasie między decyzją organu I instancji a decyzją organu odwoławczego, ten drugi obowiązany jest uwzględnić zmieniony stan prawny. Jeśli zmiana regulacji prawnej wiąże się z koniecznością prowadzenia postępowania dowodowego, uzupełnienia stanu faktycznego, należy tę okoliczność uwzględnić. Z uwagi na powyższe uznać trzeba, iż doszło do naruszenia prawa materialnego przez zastosowanie nieobowiązujących przepisów, co jak wyżej wykazano miało wpływ na wynik postępowania. Zaskarżoną decyzję, jak również poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało uchylić na podstawie art. 145 §1 pkt. 1a i art. 135 ustawy o p.s.a. O kosztach sąd rozstrzygnął na podstawie art.55 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnymi w związku z art.97§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 ustawy o p.s.a. sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.