II SA/Łd 307/08

Dnia 24 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Z. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z. Z. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. We wniosku tym skarżący podniósł, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z niepracującą żoną R. Z. oraz bezrobotnym 52-letnim synem W. Z. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi jego dochód z tytułu emerytury w wysokości 3.360 zł brutto. Skarżący wskazał przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci mieszkania kwaterunkowego o pow. 62 m2 i działki o pow. 0,0826 ha, a także samochód osobowy marki Fiat Uno (1999 rocznik) o wartości ok. 3000 zł. Jednocześnie skarżący dodał, że jest weteranem walk o niepodległość, wielokrotnie odznaczanym. W 2004 roku doznał wylewu krwi do mózgu i przebywał w szpitalu. W konsekwencji tego schorzenia cierpi na zaniki pamięci, ma trudności w mówieniu, poruszaniu się i pisaniu. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z niepracującą żoną R. Z. oraz bezrobotnym 52-letnim synem W. Z.. Skarżący jest weteranem walk o niepodległość, wielokrotnie odznaczanym. W 2004 roku doznał wylewu krwi do mózgu i przebywał w szpitalu. W konsekwencji tego schorzenia cierpi na zaniki pamięci, ma trudności w mówieniu, poruszaniu się i pisaniu. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi dochód z tytułu emerytury skarżącego w wysokości 3.360 zł brutto, co w przeliczeniu na 1 osobę stanowi kwotę 1120 zł brutto. Majątek rodziny stanowią zaś nieruchomości w postaci mieszkania kwaterunkowego o pow. 62 m2 i działki o pow. 0,0826 ha, a także samochód osobowy marki Fiat Uno (1999 rocznik) o wartości ok. 3000 zł. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego powoduje bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. A. T. – P.