II SA/Łd 307/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-05-31

Skład orzekający: Leszek Foryś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, może uzyskać prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Skarżący, który korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, ma prawo ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wynika to z odpowiedniego stosowania przepisów o przyznaniu prawa pomocy do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a także z przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, które zostały wykazane przez stronę.
Stan faktyczny
Skarżący Z. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wniosek został złożony po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący wykazał swoją trudną sytuację materialną, utrzymując się z niskiej renty i posiadając niewielkie gospodarstwo rolne.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego. II SA/Łd 307/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący zwrócił się do Sądu o ustanowienie mu radcy prawnego. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z akt administracyjnych, skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty tytułu niezdolności do pracy, w wysokości 465,56 zł netto, z której potrącana jest kwota 205,91 zł z tytułu alimentów. Jedynym majątkiem skarżącego jest gospodarstwo rolne o powierzchni 1,9395 ha przeliczeniowego, z którego zadeklarował około 100 zł dochodu. Innego majątku skarżący nie wykazał. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie stać go na wynajęcie pełnomocnika. Oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest zasiłek celowy. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżący z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącego, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. a.tp.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło