II SA/Łd 307/16

Dnia 18 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł.-Teren o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł.Teren na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku demontażu dwóch stanowisk słupowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A. P. A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł. -Teren reprezentowana przez radcę prawnego A. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...], znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku demontażu dwóch stanowisk słupowych, wnosząc o uchylenie wydanych w sprawie postanowień organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Motywując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Spółka podniosła, że nałożona nań grzywna w wysokości 50.000 zł w niniejszej sprawie oraz kilku innych sprawach o tożsamym przedmiocie bezpośrednio ze sobą powiązanych może spowodować zachwianie jej sytuacji finansowej oraz wpłynąć na możliwość realizacji przez nią ustawowych obowiązków w tym w szczególności przeprowadzenia niezbędnego postępowania inwestycyjnego zarówno w zakresie linii energetycznych będących przedmiotem niniejszej sprawy i spraw powiązanych, jak i innych planowanych inwestycji wykonywanych w celu zapewnienia świadczenia usług przez A S.A. na właściwym poziomie. Kara jest bardzo uciążliwa dla skarżącej. W związku z powyższym zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonalności postanowienia do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W orzecznictwie sądów administracyjny ugruntowało się stanowisko, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 – Lex nr 1624317). Poza tym wskazuje się, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt II GSK 1020/14 – Lex nr 1467667). W ocenie sądu wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w szczególności zaś nie dowiodła, że jego wykonanie może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Powołane przez Spółkę okoliczności zachwiania sytuacji finansowej czy też wpływu na możliwość realizacji przez nią ustawowych obowiązków w tym w szczególności przeprowadzenia niezbędnego postępowania inwestycyjnego są niewątpliwie bardzo ogólnikowe, lakoniczne i niepoparte żadnymi konkretnymi danymi, wyliczeniami bądź dokumentami. Wprawdzie Spółka zaskarżyła do tutejszego sądu w sumie pięć postanowień [...]WINB o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku (skargi w tym przedmiocie zarejestrowano za sygn. akt II SA/Łd 305-309/16), nie mniej jednak sam fakt uruchomienia postępowań sądowoadministracyjnych w tym samym przedmiocie nie może uzasadniać zastosowania ochrony tymczasowej wobec skarżącej Spółki. Na marginesie powyższych uwag wspomnieć trzeba, że wobec wartości kapitału zakładowego Spółki wynoszącego 9.729.424.160,00 zł (KRS według stanu na dzień 28 lipca 2015 r.) jej argument o rzekomym zachwianiu sytuacji finansowej na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia pozbawiony jest wiarygodności. Biorąc powyższe pod uwagę sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. A. P.