II SA/Łd 308/16

Dnia 3 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku demontażu stanowiska słupowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł. T. kwotę 100,00 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 23 marca 2016 roku, pod pozycją [...]. A. P. A S.A. z siedzibą w L. Oddział Ł. T. zaskarżyła do sądu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku demontażu stanowiska słupowego. Wobec znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy kopii postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W, z dnia [...]r., nr [...], o umorzeniu grzywny nałożonej postanowieniem tego organu z dnia [...]r., nr [...], w związku z wykonaniem przez skarżącą obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W, z dnia [...]r., nr [...], wezwano pełnomocnika skarżącej do wypowiedzenia się, czy nadal podtrzymuje skargę. Pismem z dnia 11 lipca 2016r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. A. P.