II SA/Łd 31/08

Dnia 18 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącej – T.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. (MSi) Wyrokiem z dnia 7 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Następnie, wnioskiem z dnia 22 lutego 2008 roku skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w jego uzasadnieniu, że jest 72-letnią rencistką o niskich dochodach, których znaczną część przeznacza na zakup lekarstw. Dodała przy tym, że mieszka w lokatorskim mieszkaniu spółdzielczym, a opłaty związane z jego utrzymaniem pochłaniają większą część pobieranej renty. Z uwagi na fakt, że wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, zarządzeniem z dnia 7 marca 2007 roku skarżąca została wezwana do złożenia na formularzu (PPF) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz nadesłania go do Sądu - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca wskazała, że jest wdową i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 1226,04 zł brutto. Podała przy tym, że jej majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 70 m2 bez c.o. i w.c., spółdzielcze mieszkanie lokatorskie o pow. 54 m2 oraz nieruchomość rolna wraz z siedliskiem o pow. 1,30 ha. Wskazała także, że nie posiada żadnych oszczędności. Dodała, że ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości 500 zł miesięcznie oraz wydatki związane z zakupem lekarstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca że jest wdową i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 70 m2 (bez c.o. i w.c.), spółdzielcze mieszkanie lokatorskie o pow. 54 m2 oraz nieruchomość rolna wraz z siedliskiem o pow. 1,30 ha. Skarżąca uzyskuje przy tym dochód z tytułu renty w wysokości 1226,04 zł brutto i nie posiada żadnych oszczędności. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącej stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości 500 zł miesięcznie oraz wydatki związane z zakupem lekarstw. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od skargi (200 złotych). Dokonując powyższej oceny, Sąd w szczególności wziął pod uwagę dochód skarżącej oraz kwotę niezbędnych wydatków i na tej podstawie przyjął, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jednocześnie uwzględniając fakt, że w dniu 23 stycznia 2008 roku skarżąca uiściła kwotę 200 złotych tytułem wpisu sądowego, Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Uiszczając ów wpis skarżąca dowiodła bowiem, że była w stanie go ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)