II SA/Łd 310/09

Dnia 18 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2009 roku wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi J.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W dniu 24 marca 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne. W treści skargi J. P. wniosła o wydanie orzeczenia pozwalającego na odroczenie terminu realizacji rozbiórki zbiornika. Wskazała, że wniosek uzasadnia stan techniczny zbiornika, który jest szczelny i spełnia wymogi sanitarne oraz wymogi przepisów prawa budowlanego. W związku z budową we wsi O. sieci kanalizacyjnej, rozbiórka zbiornika i budowa nowego mijają się z celem. W ocenie skarżącej, nie ma w chwili obecnej możliwości technicznych dokonania rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. Jeżeli chodzi o akt o charakterze deklaratoryjnym jak np. decyzja o stwierdzeniu nieważności innej decyzji ostatecznej to podlega ona wykonaniu. Wykonanie to polega na zaprzestaniu realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z decyzji pozbawionej w tym trybie bytu prawnego (por. T.Woś w: T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki szamba nie posiada, w ocenie Sądu, przymiotu wykonalności, nie nakłada bowiem na adresatów żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Nałożony na skarżącą obowiązek rozbiórki zbiornika na ścieki wynika z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]. Jak już wyżej wskazano, skarżąca wniosła o wydanie orzeczenia pozwalającego na odroczenie terminu realizacji rozbiórki zbiornika na ścieki sanitarne, a zatem rozważenia wymaga również możliwość wstrzymania przez Sąd decyzji o nakazie rozbiórki. Kluczowe dla zakresu stosowania możliwości, którą przewiduje art. 61 § 3 będzie mieć znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia nakładającego dany obowiązek, w toku postępowanie sądowego zmierzającego do kontroli rozstrzygnięć w przedmiocie egzekucji tegoż obowiązku. Brak jest bowiem tożsamości stosunku prawnego – organ nadzoru budowlanego jest w tym przypadku organem egzekucyjnym pełniącym inną rolę niż w toku wydawania decyzji rozbiórkowej i działającym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). W tym też znaczeniu brak jest tożsamości podstawy prawnej stosunku administracyjnoprawnego. Różny jest również przedmiot tegoż stosunku, bowiem w niniejszym postępowaniu organ nie jest uprawniony do merytorycznego badania decyzji rozbiórkowej. Zgodnie bowiem z treścią art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Przedmiotem stosunku administracyjnoprawnego w postępowaniu egzekucyjnym będzie zatem jedynie doprowadzenie do przymusowego wykonania nałożonego wcześniej obowiązku. W związku z powyższym Sąd nie był uprawniony do wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. T.G.