II SA/Łd 311/11

Dnia 10 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. B. i P. B. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. B. i P. B. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki usługowego obiektu budowlanego i zbiornika na ścieki. Postanowieniem z dnia [...] roku tut. Sąd na wniosek skarżących wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie toczyło się postępowanie w zakresie wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 28 września 2011r. skarżący cofnęli skargę. Nadto wnieśli o zwrot uiszczonego wpisu sądowego oraz uchylenie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, iż to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd I instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 in fine p.p.s.a.) sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warto wyjaśnić, iż skutkiem umorzenia postępowania jest uchylenie wszystkich dokonanych czynności oraz nie prowadzenie tego postępowania. W opinii sądu w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 in fine p.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi w tej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, o czym o orzeczono, jak w sentencji postanowienia. Konsekwencją powyższego – na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a. - jest upadek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast w obliczu nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu sądowego w niniejszym postępowaniu – wobec treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – odmówiono zwrotu wpisu sądowego. m.ch.