II SA/Łd 315/08

Dnia 24 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. E. M. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości . We wniosku tym skarżąca wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.126 zł brutto. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci własnościowego mieszkania spółdzielczego o pow. 39 m2, nieruchomości rolnej o pow. 5,2 ha oraz budynków gospodarczych (m.in. stodoły i obory). Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Jej miesięczne wydatki zamykają się w kwocie 500 zł. Sprawa dotycząca "linii wysokiego napięcia" toczy się kilka lat i pochłonęła wszystkie wcześniej zgromadzone przez nią środki. Podkreśliła, że korzysta z pożyczek od rodziny, a ponadto spłaca kredyt, którego miesięczna rata zamyka się w kwocie 119 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.126 zł brutto. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci własnościowego mieszkania spółdzielczego o pow. 39 m2, nieruchomości rolnej o pow. 5,2 ha oraz budynków gospodarczych. Obciążenie budżetu skarżącej stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz spłatą zaciągniętego kredytu, które łącznie stanowią kwotę 619 zł. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa, w tym zwłaszcza kwota dochodu skarżącej i koniecznych wydatków, powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. A. T. –P.