II SA/Łd 317/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 20 lutego 2007 roku Wójt Gminy A. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Wskazaną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło decyzję Wójta Gminy A. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej A nr [...] "L- W." i przekazało Wójtowi Gminy A. sprawę do ponownego rozpatrzenia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi, alternatywnie o jej oddalenie. Uzasadniając obszernie wniosek o odrzucenie skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołując się do poglądów wypowiedzianych w postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2002 roku sygn. akt Ts 67/02 (opubl. OTK-B 2002/3/231), uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 roku, sygn. akt OPS 1/03 oraz postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 15 października 1990 roku SA/Wr 990/90 (opubl. ONSA z 1990r. nr 4, póz. 7), podniosło iż Gmina A. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Wnosząc o oddalenie skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Sędziego z dnia 5 kwietnia 2007 roku odpowiedź na skargę została przesłana stronie skarżącej z jednoczesnym wezwaniem do wypowiedzenia się w przedmiocie wniosku organu o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na stosowne wezwanie strona skarżąca podtrzymała żądania skargi i wyjaśniła, iż nie znajduje podstaw do jej odrzucenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez Wójta Gminy A. jest niedopuszczalna, co musi skutkować jej odrzuceniem. W myśl art, 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z cytowanego przepisu wynika, że legitymacja do wniesienia skargi jest, co do zasady, oparta o kryterium "interesu prawnego" i wymaga stwierdzenia istnienia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z obowiązku. Pojęcie interesu prawnego ma charakter obiektywny. Istnieje on wówczas, gdy istnieje przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (J. P. Tamo - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 88). Kwestią odrębną jest legitymacja do wniesienia skargi podmiotów wymienionych w cytowanym przepisie, tj. prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i organizacji społecznej. Podmioty mogą wnosić skargi do sądu administracyjnego w sprawach dotyczących interesów innych osób. W skierowanej do Sądu skardze jak również w piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2007r. (stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 5 kwietnia 2007r.) Wójt Gminy A. nie wskazał na przepisy, z których wynikałoby, iż Gmina A. posiada interes prawny uprawniający ją do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej. Interesu prawnego nie można wywodzić ze, wskazanych w skardze, przepisów art. 50 § 1 art. 52, art. 54 § 1 i § 2 art. 57 i art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie są to bowiem przepisy prawa materialnego określające uprawnienia bądź obowiązki podmiotów prawa. Interesu prawnego Gminy A. nie można również oprzeć na przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (t. j. z 2006r. Dz. U. Nr 129, póz. 902 ze zm.), w szczególności przywołanych w skardze przepisach art. 46 ust. 1, art. 46a ust. 1, art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 56 ust. 2 tej ustawy. Wyszczególnione przepisy dotyczą postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art. 46a ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, iż postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. W przedmiotowej sprawie podmiotem podejmującym realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej A nr [...] "L - W." jest B S.A. z siedzibą w W. To ów podmiot ma interes prawny, a zatem jest stroną postępowania administracyjnego. Natomiast stosownie do art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy - Prawo ochrony środowiska Wójt Gminy A. pełni w tym postępowaniu rolę organu administracyjnego zobligowanego do przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wójt Gminy A. działa zatem w tym wypadku na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji jako organ administracyjny w rozumieniu art. § 2 pkt 3 k.p.a., nie zaś jako organ gminy - osoby prawnej, której interesu prawnego broni. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wypowiedziany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2006 roku, sygn. akt l OSK 386/05 (LEX nr 194022), iż włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że jednostka samorządu terytorialnego może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Należy zatem podzielić pogląd, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Podobnie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanej na wstępie uchwale 7 sędziów z dnia 19 maja 2003 roku ( (opublikowanej wbrew twierdzeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ONSA 2003/4/115), postanowieniu z dnia 2 marca 2006 roku, sygn. akt IIGSK 387/05 (LEX nr 197511), wyroku z dnia 7 grudnia 2005 roku, sygn. akt l OSK 521/05 (LEX nr 189858). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 wymienionej ustawy sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł, jak w postanowieniu.