II SA/Łd 317/12

Dnia 20 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. i M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. G. i M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. ko J. G. i M. G. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku w wysokości 85.000 zł. W treści skargi skarżący wnieśli m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż egzekucja nałożonej kary naraziłaby ich na szkodę i uniemożliwiłaby funkcjonowanie zakładu, który i tak w dobie kryzysu jest w trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Konstrukcja przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu administracyjnego aktu organu administracji publicznej, Sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez Sąd administracyjny. Na tej podstawie Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący wykazali, w sposób należyty, iż wykonanie postanowienia nakładającego obowiązek zapłaty kary w kwocie 85.000 zł, na obecnym etapie postępowania, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ko