II SA/Łd 318/09

Dnia 23 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr) Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski Protokolant Referent – stażysta Szymon Kwiatkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009 roku sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku stałego oddala skargę. LS Wójt Gminy B. postanowieniem z dnia [...], po rozpoznaniu wniosku A. B., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...]. zmienioną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...]. Następnie decyzją z dnia [...} organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że A. B. wnioskiem z dnia 24 lipca 2006 r. wystąpiła o skorygowanie wskazanych wyżej decyzji, konkretyzując w piśmie z dnia 27 grudnia 2006 r., że wnosi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzja z dnia [...]. Strona podała jako przesłankę wznowienia przyczynę, o której mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a.. Rozpatrując wniosek strony o wznowienie postępowania organ pierwszej instancji wskazał, że został złożony on przez wnioskodawczynię z naruszeniem ustawowego miesięcznego terminu, w dniu 24 lipca 2006 r., a zatem zasadnym była odmowa wznowienia postępowania w sprawie. Od decyzji powyższej A. B. wniosła odwołanie wskazując, że postanowieniem z dnia [...] została poinformowana o wznowieniu postępowania, a następnie organ odmówił jej wznowienia postępowania. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. .na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2, w związku z art. 105 par. 1 ustawy z dnia 14. czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., uchyliło decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...]. zmienioną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] i umorzyło postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania jako bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż organ pierwszej instancji początkowo nie zbadał, czy podanie o wznowienie postępowania spełnia wszystkie wymogi formalne, w szczególności czy zostało złożone w terminie określonym w przepisie art. 148 k.p.a. i postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie. Ustaliwszy następnie, że podanie o wznowienie złożono z uchybieniem terminu organ odmówił zaskarżoną decyzją wznowienia postępowania. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji w tej sytuacji winien bez wznawiania postępowania wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Tym samym orzekając w postępowaniu instancyjnym organ odwoławczy zobowiązany był zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji uchylić i umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Zachowanie terminu miesięcznego musi być bowiem udowodnione przez stronę, a w złożonym wniosku o wznowienie postępowania skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała zachowania miesięcznego terminu. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, opisując swoją trudną sytuację życiową. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 5 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] oraz postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zaskarżyło opisany wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej wniosło o uchylenie w całości wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ zarzucił wyrokowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że decyzje wydano z naruszeniem art. 149 i 151 k.p.a., w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wyrokiem z dnia 24 marca 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż w toku ponownego rozpoznania sprawy, po uchyleniu przez sąd odwoławczy uprzedniego wyroku sądu I instancji z dnia 15 listopada 2006 r., kierunek rozstrzygnięcia sprawy przez WSA jest zdeterminowany treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Zgodnie z powołanym przepisem sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, podkreślić przede wszystkim należy, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż wniosek A. B. o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zatem w sprawie brak było jakichkolwiek podstaw, aby wydać postanowienie o wznowieniu postępowania. Przepis art. 148 § 1 i 2 k.p.a. określa termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego. Złożenie podania o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu skutkuje wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Wobec tego ustalenie czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie jest obowiązkiem organów obu instancji. W sytuacji, gdy organ administracji wszczął postępowanie w sprawie wznowienia, wydając postanowienie o wznowieniu postępowania, mimo braku dopuszczalności wznowienia, a następnie w toku wznowionego postępowania okazało się, że zachodziły przesłanki niedopuszczalności wznowienia, powinien umorzyć postępowanie. W takim przypadku organ pierwszej instancji nie może rozstrzygnąć o odmowie wznowienia postępowania. Jeżeli zaś, tak jak w rozpoznawanej sprawie, organ pierwszej instancji mimo nieprawidłowego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania wydał następnie decyzję odmawiającą wznowienia postępowania to organ odwoławczy władny jest zastosować przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylając wadliwą decyzję pierwszej instancji umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. W takim przypadku dochodzi do umorzenia postępowania wznowionego postanowieniem mimo zaistnienia przesłanek niedopuszczalności wznowienia. Umorzenie wadliwie wznowionego postępowania jako bezprzedmiotowego kończy to postępowanie. Zakończenie postępowania oznacza także wycofanie z obrotu prawnego postanowienia o wznowieniu postępowania. W tej sytuacji uznać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podjęło prawidłowe, zgodne z prawem rozstrzygnięcie, kończąc postępowanie wszczęte wnioskiem o wznowienie postępowania, który ze względu na uchybienie terminu do jego wniesienia nie mógł odnieść oczekiwanego przez stronę skarżącą skutku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił. LS