II SA/Łd 318/09

Dnia 9 lipca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku stałego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego; LF II SA/Łd 318/09 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku stałego. Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżąca zwróciła się do Sądu o ustanowienie radcy prawnego, zapowiadając złożenie skargi kasacyjnej. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach A.B. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się jedynie z zasiłku z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 444 zł. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa wznowienia postępowania w sprawie zasiłku stałego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, zatem skarżąca z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtuje w znacznej mierze niewielka wysokość osiąganych dochodów (444 zł). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w związku z art. 262 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. LF