II SA/Łd 319/15

Dnia 7 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na prowadzenie przez Wójta Gminy W. postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. a.bł. W. K. zaskarżył do sądu administracyjnego sposób prowadzenia przez Wójta Gminy W. postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. W uzasadnieniu skargi W. K. wyjaśnił, że podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 29 grudnia 2014r. przedstawił dowód na to, że deklarowana przez inwestora ilość i moc urządzeń chłodniczych jest kilkakrotnie zaniżona. W związku z tym pismem z dnia 31 grudnia 2014r. złożył do Urzędu Gminy wniosek o powołanie biegłego z zakresu chłodnictwa-klimatyzacji. Tymczasem Wójt Gminy, zamiast rozpatrzeć ww. wniosek, przesłał pismo informujące o zakończeniu postępowania w sprawie. W ocenie skarżącego organ naruszył tym samym zasady prowadzenia postępowania administracyjnego, w szczególności dotyczące postępowania dowodowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 78 par. 1, art. 80, art. 84 § 1, art. 89 § 2, art. 90 § 2 pkt 2, art. 95 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania i stwierdził, że przedmiotowa skarga winna podlegać odrzuceniu z uwagi na fakt, iż jest ona niedopuszczalna. Zdaniem organu ewentualne odpuszczenie przez organ dowodu z opinii biegłego w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie mieści się w katalogu spraw, co do których możliwe byłoby wniesienie skargi. Jak wynika bowiem z treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżeniu podlega m.in. decyzja administracyjna oraz postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z żadnym tego rodzaju orzeczeniem nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Gdy strona postępowania uzna, iż nie został prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy, zarzuty te może podnosić w odwołaniu od przedmiotowej decyzji. Organ przytoczył treść przepisów art. 78 § 1 i art. 84 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i wskazał, że nie jest związany wnioskiem strony o powołanie biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez ten organ. Organ podkreślił także, że ustawodawca pozostawił organowi administracyjnemu swobodę w korzystaniu ze środka dowodowego jaki jest opinia biegłego. Organ może zatem, ale nie musi, skorzystać z tego dowodu, jeśli uzna, że w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił przesłanki merytoryczne nieuwzględnienia wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z treści skargi wynika, że intencją skarżącego jest zakwestionowanie przebiegu postępowania administracyjnego w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego. Wyjaśnienia zatem wymaga, czy sposób prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ może być skutecznie zaskarżony do sądu administracyjnego jako inna czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). . Zgodnie z art. 84 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) – w skrócie: "K.p.a." – gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Z kolei myśl art. 78 § 1 K.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy (art. 78 § 2 K.p.a.). Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Należy podkreślić, że to organ administracji jest gospodarzem prowadzonego postępowania , a co za tym idzie ocenia według własnego uznania, czy dana okoliczność ma znaczenie dla sprawy, jak również to, czy w danej sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości zaskarżenia rozstrzygnięć dowodowych organu. Zatem, jak słusznie zauważył Wójt Gminy, jedyną drogą zakwestionowania sposobu prowadzenia przez ten organ postępowania dowodowego jest podniesienie stosownego zarzutu w odwołaniu od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Nie ma natomiast prawnej możliwości wyegzekwowania od organu uwzględnienia wniosku dowodowego, czy wydania postanowienia o odmowie dopuszczenia dowodu. Skoro tak, to w tym zakresie nie przysługuje również skarga do sądu administracyjnego na sposób prowadzenia przez organ, czy też przebieg postępowania administracyjnego. Co prawda w ocenie sądu organ powinien był wydać stosowne postanowienie o odmowie uwzględnienia żądania skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, gdyż wynika to z art. 78 § 2 K.p.a., zgodnie z którym organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu, jednakże to uchybienie nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, bowiem ustawa Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 K.p.a.). Skoro żaden przepis kodeksu nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowień o charakterze dowodowym, to tym samym niewydanie takiego postanowienia również nie podlega zaskarżeniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.