II SA/Łd 323/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania własności udziału w nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 14 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania własności udziału w nieruchomości. W tym samym dniu strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach J.W. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochody z tytułu emerytury w wysokości 900,69 złotych. Strona posiada dom o powierzchni 20 m kw., grunty rolne o powierzchni 19 arów. Strona nie deklaruje posiadania innych wartościowych składników majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest inwalidą, koszty utrzymania domu to wydatek rzędu 30 złotych. Miesięczny wydatek "na życie" to kwota 300 złotych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Analiza okoliczności przedstawionych przez skarżącego w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach daje podstawy do twierdzenia, iż wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Strona w sposób dostateczny wykazała bowiem, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.