II SA/Łd 326/11

Dnia 11 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. j.m. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] o wymierzeniu M. N.-B. kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2009r. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż zgodnie z art. Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2007r., Nr 39, poz. 251 ze zm.) posiadacz odpadów prowadzący ewidencję odpadów jest obowiązany sporządzić na formularzu zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów. Natomiast zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu zbiorcze zestawienia danych posiadacz odpadów lub wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany przekazać marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania, zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w terminie do końca pierwszego kwartału za poprzedni rok kalendarzowy – dla sprawozdań za lata 2004-2009. Następnie organ administracji powołał się na art. 79c ust. 3 ustawy o odpadach, zgodnie z którym jeżeli posiadacz odpadów lub transportujący odpady, będąc obowiązanym do prowadzenia ewidencji odpadów lub przekazywania wymaganych informacji lub sporządzania i przekazywania zbiorczego zestawienia danych lub sporządzania podstawowej charakterystyki odpadów lub przeprowadzania testów zgodności, nie wykonuje tego obowiązku albo wykonuje go nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M. N.-B. W uzasadnieniu skargi skarżąca między innymi podniosła, iż jej ocenie organy administracji błędnie dokonały wykładni prawa materialnego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 79c ust. 3 ustawy o odpadach. Zdaniem skarżącej wykładnia językowa i celowościowa powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że kara pieniężna może być nałożona nie wobec podmiotu, który "nie wykonał" tego obowiązku jednorazowo lub wykonał go, ale po terminie, lecz wobec podmiotu, który ustawowego obowiązku "nie wykonuje" w sposób uporczywy i trwały. Postanowieniem dnia 9 marca 2011r., sygn. akt II SA/Łd 1509/10 w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnym następujące pytanie prawne: a) czy art. 79c ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007r., nr 39, poz. 251 ze zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) czy art. 79c ust. 3, w związku z art. 79d ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r., nr 39, poz. 251 ze zm.) jest zgodny z art. 2 w związku z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 roku, zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). W związku z tym pytaniem prawnym zostało wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie, które do dnia wydania niniejszego postępowania nie zostało zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przepisie tym ustawodawca uregulował możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, którego wynik stanowił będzie podstawę do rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu. W powołanym wyżej przepisie mamy do czynienia z tzw. zagadnieniem wstępnym, czyli sytuacją, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia może wpływać na wynik postępowania, a jednocześnie uzasadnia celowość wstrzymania czynności procesowych podejmowanych w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia takiego zagadnienia. Zagadnienie wstępne to swego rodzaju przeszkoda do rozpatrzenia sprawy i ostatecznego jej zakończenia, a jego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zakwestionowany akt lub działanie organu administracji są zgodne z prawem. Należy przy tym dodać, że zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Ocena konstytucyjności wskazanych wyżej przepisów ma dla rozstrzygnięcia badanej sprawy zasadnicze znaczenie. Wydanie przez sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny powyższego pytania prawnego, mogłoby natomiast skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym. W tej sytuacji konieczne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, będącego następstwem pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 1509/10. Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. j.m.