II SA/Łd 329/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. F. i W. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji nakazującej rozbiórkę na skutek skargi kasacyjnej W. F. i C. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 maja 2010 r. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 21 maja 2010r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. F. i C. Florka na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], nr [...] o odmowie uchylenia lub zmiany w trybie art. 155 K.p.a. decyzji własnej tego organu z dnia [...], nr [...] nakazującej skarżącym rozbiórkę ogrodzenia z prefabrykowanych płyt betonowych, wzniesionego na działce przy ul. A i ul. B w S. W dniach 16 i 17 czerwca 2010r. doręczono skarżącym odpisy powyższego wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o tym, iż od wyroku tego przysługuje im skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożona w terminie 30 dni od daty jego doręczenia z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego sądu, która pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 12 lipca 2010r. C. F. i W. F. wnieśli sporządzona przez siebie skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady zostały natomiast wskazane w § 2 i 3 tego przepisu, z treści których wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może też być sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. odpowiednio w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Wymogu tego nie spełnia jednakże skarga kasacyjna C. F. i W. F., sporządzona osobiście przez skarżących, pomimo pouczenia przy doręczeniu im odpisów wyroku z dnia 21 maja 2010r. o tym, że przy sporządzaniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko – radcowski pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarżący należeli do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, na mocy art. 178 p.p.s.a. skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić.