II SA/Łd 329/24

Dnia 13 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 23 grudnia 2019 roku nr 411/2019 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. ał I.K. zaskażyła decyzję Wojewody Łódzkiego z 23 grudnia 2019r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Wyrokiem z 24 marca 2021 r., II SA/Łd 133/20 WSA w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Pabianickiego z 23 sierpnia 2019 r. nr 819/2019, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Z kolei wyrokiem z 21 marca 2024r., II OSK 1640/21 NSA uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnoszących skargi kasacyjne. W piśmie z dnia 23 maja 2024 r. skarżąca cofnęła skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.