II SA/Łd 33/06

Dnia 22 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Stępień, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 roku sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 2, art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art.7, art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 28.listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania M. D. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...], w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego na córkę N.D. oraz odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku z tytułu urodzenia dziecka na syna S. J. M., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzja powyższa wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, doręczona została skarżącej w dniu 9.listopada 2005r. W dniu [...] M. D. złożyła w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Ł. pismo, opatrzone tytułem "Odwołanie", skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wnosząc o "ponowne rozpatrzenie (...) sprawy", dotyczącej odmowy przyznania jej dodatku z tytułu urodzenia dziecka. W dniu 12.grudnia 2005r., w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Ł. skarżąca złożyła oświadczenie, że jej odwołanie stanowi "skargę do WSA". Pismo powyższe wraz ze skargą, wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 13.grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Pouczenie tej treści znajdowało się również w treści doręczonej skarżącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] "Odwołanie", złożone przez M.D. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Ł. w dniu [...] i zmodyfikowane następnie oświadczeniem z dnia 12.grudnia 2005r., wpłynęło do organu właściwego, tj. w tym wypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w dniu 13.grudnia 2005r., zatem po upływie ustawowego terminu do złożenia skargi (który ekspirował z dniem 9.grudnia 2005r.). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można bowiem przyjąć daty złożenia skargi w organie niewłaściwym. Przepis art.54 § 1 p.p.s.a. wymaga, by skarga wniesiona została do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Data wpływu (lub też nadania pisma w urzędzie pocztowym) do tego organu jest miarodajna dla określenia zachowania terminu do wniesienia skargi. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20.października 2004r., sygn.akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116). Tym samym nie można uznać daty złożenia "odwołania", określonego następnie jako "skarga do WSA" w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Ł. (28.listopada 2005r.), za datę wniesienia skargi. Dopiero dzień 13.grudnia 2005r. (tj. dzień wpływu skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.) jest faktyczną datą jej złożenia. Ponieważ zaś ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 9.grudnia 2005r., przeto skarga M. D. jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, po myśli cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.