II SA/Łd 330/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-03-27

Skład orzekający: Sławomir Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy pomiędzy tymi samymi stronami i w tym samym przedmiocie toczy się już postępowanie lub sprawa została prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeżeli pomiędzy tymi samymi stronami i w tym samym przedmiocie toczy się już postępowanie lub sprawa została prawomocnie osądzona. Sąd zobowiązany jest do odrzucenia takiej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA, gdyż zasady lis pendens i res iudicata wyłączają możliwość ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie samowoli budowlanej. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że sąd już wcześniej nałożył karę za niewykonanie tego wyroku, a także odrzucił inne tożsame skargi strony, uznając je za niedopuszczalne ze względu na tożsamość podmiotową i przedmiotową.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. G. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2012r. w sprawie o sygn.akt II SAB/Łd 125/12 w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS W skardze z dnia 17 lutego 2014 r., złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu, T. G. wniósł o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 125/12 w przedmiocie samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, iż pismem z dnia 23 września 2013 r. T. G. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądu z dnia 14 listopada 2012 r. w sprawie II SAB/Łd 125/12. Po rozpoznaniu skargi z dnia 23 września 2013 r. sąd, wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r., w sprawie II SA/Łd 1068/13 nałożył na organ karę za niewykonanie opisanego wyroku sądu z dnia 14 listopada 2012 r. Nadto postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn.akt II SA/Łd 128/14 sąd odrzucił kolejną skargę strony uznając, iż jest tożsama ze skargami, które sąd opatrzył sygn.akt II SA/Łd 1068/13 i II SA/Łd 61/14. Kończąc organ zwrócił uwagę, iż aktualnie złożona skarga jest tożsama ze skargą z dnia 6 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn.akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, w ocenie sądu, niniejsza skarga T. G. jest tożsama ze skargami skarżącego o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. w trybie art. 154 p.p.s.a. za niewykonanie wyroku tutejszego sądu, które zostały oznaczone sygn.akt II SA/Łd 1068/13, II SA/Łd 61/14 i II SA/Łd 128/14. Nie budzi wątpliwości sądu, iż pomiędzy przywołanymi skargami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i tożsamość przedmiotowa. W pierwszej sprawie o sygn.akt II SA/Łd 1068/13, wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. sąd wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. grzywnę w kwocie 1000 złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2012 roku w sprawie II SAB/Łd 125/12. Z kolei w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 61/14 postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r. zaś w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 128/14 postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. sąd odrzucił skargi wskazując na stan sprawy w toku. Wyżej wymienione sprawy objęte skargami T. G. są w toku, na dzień wydania niniejszego rozstrzygnięcia nie zostały prawomocnie zakończone, a skoro tak niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie kolejnej skargi tożsamej podmiotowo i przedmiotowo. Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 154 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. LS

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło