II SA/Łd 336/10

Dnia 31 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia - odrzucić skargę. II SA/Łd 336/10 Uzasadnienie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia [...] w sprawie przyznania T. P. płatności bezpośrednich z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzja Dyrektora [...] Oddziału ARiMR została doręczona wnioskodawcy w dniu 29 stycznia 2010r. W dniu 10 marca 2010 r. T. P. złożył w organie I instancji pismo, skierowane do organu i instancji, w którym kwestionował przyjętą przez organy powierzchnię a w konsekwencji wyliczone dopłaty i dokonane potrącenia. Organ II instancji, któremu przekazano pismo, potraktował je jako skargę na własną decyzję nr [...] i przekazał do sądu wraz z aktami sprawy. W złożonej jednocześnie odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zakwalifikowanie pisma skarżącego z dnia 10 marca 2010 roku jako skargi na decyzję nr [...] nie budzi większych wątpliwości. Wprawdzie bowiem pismo nie zostało w ten sposób zatytułowane, ponadto autor skierował je do organu I instancji, ale zawiera ono w swej treści zarzuty dotyczące ustaleń zawartych w uzasadnieniach obydwu rozstrzygnięć. Przesądza to o trafności skierowania pisma jako skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne badają zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd bada w pierwszej kolejności, czy skarga odpowiada wymogom formalnym, w tym m.in. czy została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 53 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. T. P. odebrał decyzję w dniu 29 stycznia 2010 roku, zatem trzydziestodniowy termin upływał z dniem 1 marca 2010r. Pismo potraktowane jako skarga wniesiono dopiero w dniu 10 marca 2010r. Stosownie do treści art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. , sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na podstawie cytowanego przepisu należało zatem skargę T.P. odrzucić.