II SA/Łd 338/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 2 kwietnia 2015 r. pod pozycjami [...] oraz [...]. a.bł. W dniu 30 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Uniwersytetu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W dniu 20 maja 2015 r. wpłynęło pismo procesowe, w którym pełnomocnik oświadczył, iż działając w imieniu Uniwersytetu [...] cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wobec powyższego uznać należało cofnięcie skargi przez skarżących za dopuszczalne, co obligowało sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.